W wieku 13 lat uciekł do Palestyny. Po 1913 roku uczęszczał do tamtejszej Szkoły Sztuk Pięknych Bezalel. W 1925 roku zamieszkał w Paryżu, gdzie uczył się w Academie Julian i Colarossi. Od 1927 roku wystawiał swoje prace w Salonie Jesiennym i des Tuileries. Po II wojnie światowej wyjechał do Nowego Jorku. Malował sceny rodzajowe, także związane z folklorem żydowskim, pejzaże, portrety i martwe natury. Malarstwo Jakuba Zuckera charakteryzuje się impastową, ekspresyjnie kładzioną plamą barwną i żywiołową kolorystyką. Artystyczne credo twórcy najpełniej oddają jego słowa: "Nie maluję dla pieniędzy, ani z poczucia obowiązku, ani żeby odnieść sukces i zdobyć rozgłos. Maluję na chwałę Boga, w podzięce za wszelkie łaski, którymi mnie obdarzył. Maluję dla siebie, ponieważ sztuka to najpewniejsza droga do wolności, ucieczka od życiowych problemów".