Kluczowa dla wykształcenia oryginalnego języka plastycznej wypowiedzi trzech malarzy stała się przynależność do bohemy Montparnasse’u, zwanej Ecole de Paris. Eksponowane w Salonie Wystawowym Marchand prace pozwalają porównać, jak każdy z nich odebrał w paryskich muzeach, pracowniach oraz w kolonii w Bretanii własną lekcję nowoczesności. Na dziełach Menkesa najsilniej piętno odcisnęły ekspresjonistyczne impulsy, czego dowodzi posługiwanie się nasyconymi, kontrastowo zestawianymi tonami oraz schematyzacja kompozycji pośpiesznie nakreślanych dynamicznymi pociągnięciami pędzla. W przypadku prac Kanelby uogólnienia skłaniają się w stronę geometryzacji, a kluczowe znaczenie odgrywają efekty fakturowe. W obrazach Zuckera najwyraźniej uwidaczniają się prądy postimpresjonistyczne, co sprowadza się do ograniczenia palety farb do połyskliwych pasteli nakładanych drobnymi pociągnięciami.
Judytę Sobel do wyżej wymienionych artystów zbliżają poszukiwania formalne z zakresu światła, koloru, malarskiej syntezy. Mimo iż artystka zaraz po studiach wyjechała do Nowego Jorku podkreśla się jej inspiracje prądami europejskimi, malarstwem fowistów i ekspresjonistów. Mocne, szybkie operowanie pędzlem, odważne zestawienia intensywnych barw, rozedrgane kontury sprawiają, iż jej prace oscylują na granicy figuracji i abstrakcji.
Tytułowa Ameryka stała się celem podróży już w pełni ukształtowanych artystów. Pobyt w Stanach Zjednoczonych, w przypadku każdego z nich przyczynił się do rozpowszechnienia ich sztuki oraz przyniósł międzynarodowe uznanie. To w tym czasie ich dzieła zaczęły trafiać do największych kolekcji na świecie. Prezentowana przez Desę Unicum wystawa prowokuje do zapoznania się z drogą, jaką artyści ci pokonali zarówno w sensie dosłownym, śledząc ich liczne podróże, jak i przenośnym związanym z rozwojem artystycznym.
Lista obiektów ()
Autor
Typ obiektu
Technika
Sortowanie