W latach 1945 - 46 studiował w Ecole des Beaux-Arts w Valenciennes. Do Polski przejechał w 1950 r. Artysta od 1953 r. nie opuszczał sanatorium Bukowiec, gdzie leczył się na gruźlicę i gdzie po blisko 20 latach pobytu zmarł. Architektura i otoczenie sanatorium były też najczęstszymi motywami jego prac, choć nie zawsze traktowanymi dosłownie. Miał 19 wystaw indywidualnych w kraju i 3 za granicą (Wiedeń, Kopenhaga, Florencja). Brał udział w wystawach zbiorowych. Od 1966 r. był członkiem Société Internationale des Graveurs sur Bois "XYLON". W 1963 r. otrzymał nagrodę na V Biennale Grafików w Lublanie, w 1966 r. dwie nagrody (regulaminową i fundowaną) na I Międzynarodowym Biennale w Krakowie. W 1967 r. otrzymał nagrodę na Międzynarodowej Wystawie Grafiki w Vancouver, a w 1972 r. nagrodę na II Międzynarodowym Biennale Grafiki w Fredrikstad.