Malarz o ogromnym dorobku artystycznym i nauczycielskim, twórca nadrealistycznych kompozycji, zaskakujących feerią barw i kształtów fantastycznych stworów. Mowa o Juliuszu Studnickim, artyście przez długie lata zapomnianym. DESA Unicum pragnęła przypomnieć sylwetkę i twórczość malarza – ponad 50 prac Studnickiego można było obejrzeć w Salonie Marchand podczas trwającej od 24 lutego do 14 marca 2011 roku wystawy „Fantastyczny świat Juliusza Studnickiego”. Prezentowane prace są pełne niezwykłego poczucia humoru artysty oraz są obrazem niezwykle interesującej, bardzo osobistej, emanującej kolorem drogi twórczej.
 
Wystawa dzieł Studnickiego organizowana przez Dom Aukcyjny DESA Unicum była drugą tak dużą ekspozycją prezentującą dorobek artysty, po zeszłorocznej wystawie przygotowanej przez Państwową Galerię Sztuki w Sopocie, na której obejrzeć można było prace malarza i jego żony Krystyny Łady-Studnickiej.
 
Większość pokazywanych prac należy do nurtu, który pojawił się w sztuce Studnickiego w połowie lat 50-tych. Było to niezwykłe i ożywcze zainteresowanie groteską, nadrealizmem, cyrkiem. Jego prace zaczęły zapełniać się dziwnymi postaciami, fantastycznymi stworami tworząc odrębny świat artystycznych fantazji, czasami pełen humoru, innym razem emanujący lirycznym smutkiem.
Wśród prezentowanych prac przeważają akwarele i gwasze malowane na specjalnie gniecionych arkuszach papieru, dzięki czemu prace uzyskały swoistą fakturę. Wartością wśród nich dominującą jest kolor, którego Studnicki przez cały okres swojej twórczości był orędownikiem, poczynając od młodzieńczych czasów gdy współtworzył grupę  „Pryzmat”.
 
Pokazywane w Salonie Marchand prace powstały w okresie, gdy Studnicki był profesorem gdańskiej Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych. W tych latach powstał cykl odmiennych od jego wcześniejszych dokonań obrazów olejnych, gwaszów i akwarel, przedstawiających groteskowy świat fantastycznych stworów. W okresie przedwojennym zaliczany był do czołowych polskich kolorystów, po wojnie znalazł się wśród wybitnych przedstawicieli szkoły sopockiej. Artysta odbył studia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1924-29 u profesorów takich jak J. Mehoffer, W. Weiss, K. Frycz i F. S. Kowarski. Z uczniami tego ostatniego, wśród których była także żona Studnickiego, stworzył grupę artystyczną „Pryzmat”.  Przebywał wraz z kapistami w  Paryżu, co mogło mieć wpływ na podejście Studnickiego do barw. Po 1959 r. był profesorem w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych.