Magdalena Berbeka, jak sama mówi, postrzega swoje prace jako zatrzymane w czasie – postacie delikatnie wyłaniające się z surowości brązu czy kamienia, nieprzynależące w pełni do jednej epoki. Inspiracje mitologią przeplatają się tutaj z formą nawiązującą do art deco, twórczości Augusta Zamoyskiego oraz dzieł powstałych w zakopiańskiej Szkole Przemysłu Drzewnego. Łącząc te elementy z historiami wojennymi, miłosnymi mitami oraz subtelną intymnością filmów Bertolucciego, Magdalena Berbeka zaprasza widza do podróży przez swoją własną tożsamość i nostalgiczną potrzebę nawiązania relacji z otoczeniem.

Artystka, pochodząca z Zakopanego, w pracach wyraźnie nawiązuje do swoich korzeni, szukając połączenia między współczesnością a twórczością Szkoły Zakopiańskiej. Już od wczesnego etapu edukacji w Liceum Plastycznym im. Antoniego Kenara Berbeka kształtowała swoje umiejętności, zdobywając solidne podstawy w pracy z drewnem, co wpłynęło na rozwój jej unikalnego stylu. Wystawa „Bliżej do sztuki: Zagubione w czasie. Wystawa prac Magdaleny Berbeki” prezentuje jej prace wykonane w brązie i marmurze. Dla artystki praca w kamieniu stała się szczególnym źródłem inspiracji – traktuje materiał jako partnera w tworzeniu, a nie tylko surowiec do obróbki. Jak twierdzi, materiał potrafi się „odwdzięczyć” swoją formą, jakby wspólnie z nią pracował nad ostatecznym kształtem. Idee ciężkiej pracy i poświęcenia są dla niej kluczowe – wierzy, że to właśnie wtedy dzieło nabiera prawdziwej wartości.

Magdalena Berbeka uzyskała dyplom na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jest również absolwentką studiów magisterskich na kierunku fotografii i multimediów w Akademii im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Obecnie mieszka i tworzy w Warszawie.

Rzeźby prezentowane na wystawie w DESA Unicum to owoc ciężkiej pracy, głębokich przemyśleń i fascynacji artystki. Berbeka kształtuje swoje formy, jakby oczekiwały one na przebudzenie przez nieuchronny los. W pewnym sensie widzi w nich odbicie współczesnego pokolenia, które tkwi w stanie półsnu, czekając na wydarzenie, które wyrwie je z tego stanu. Tematyka melancholii, bólu, miłości, sprzecznych emocji i balansowania między różnymi odcieniami szarości – gdy człowiek nigdy nie jest jednoznaczny, zawsze znajduje się gdzieś pomiędzy – to fascynacje artystki, które kształtują tę wystawę. Prace Magdaleny Berbeki tworzą przestrzeń do refleksji, umożliwiając widzowi zanurzenie się w różnych epokach i tekstach kultury, prowadząc go w poszukiwaniu własnej tożsamości. Artystka zachęca widza do namysłu nad formą, otoczeniem i tym, co dana praca może w nas wywołać – czy powstanie nić porozumienia, sprzeczności, a może istotny stanie się sam kontakt z dziełem i zastanowienie nad jego znaczeniem.