Od 1963 roku, gdy po raz pierwszy wystawił swoje zdjęcia w Pradze, nieprzerwanie fotografuje. W 1972 roku pojawia się najbardziej charakterystyczny motyw jego twórczości - odrapana ściana piwnicy. Na jej tle komponuje swoje fantasmagoryczne akty. Pozują mu przeważnie kobiety dalekie od współczesnych kanonów urody - dojrzałe, często otyłe, czasem nawet stare lub kalekie - jednak artysta potrafi nawet z brzydoty wydobyć jakieś magiczne piękno (chociaż zdarza mu się ocierać o turpizm, a czasami nawet wulgarność). Często, podobnie jak Helmut Newton, portretuje te same osoby w ubraniu i bez ubrania. Przykładem charakterystycznym dla jego twórczości jest chociażby dyptyk HouseWife (1984). Początkowo doceniany bardziej na Zachodzie niż we własnym kraju. W czasach CSRS bojkotowany przez komunistyczne władze. Obecnie cieszy się ogromną popularnością (wystawy, albumy, wywiady) zarówno za granicą, jak też w Czechach.