Studiowała u K. Krzyżanowskiego i A. Rychtarskiego w prywatnej szkole malarstwa Krzyżanowskiego. Od 1923 roku naukę kontynuowała w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie u T. Pruszkowskiego, M. Kotarbińskiego, W. Jastrzębskiego i E. Czerwińskiego. Związana była z kolonią artystyczną wyjeżdżającą na plenery do Kazimierza nad Wisłą. Zajmowała się przede wszystkim grafiką. W 1938 roku odbyła się indywidualna wystawa artystki w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie, na której zaprezentowano drzeworyty, studia oraz szkice ołówkowe i akwarelowe widoków z Kazimierza nad Wisłą, Pucka, Wiśniowca oraz Krzemieńca, gdzie artystka spędziła lato 1934 roku. Za najlepsze jej prace uważa się drzeworyty podmalowane akwarelą, przedstawiające motywy miejskiego pejzażu architektonicznego.