Szkoła sopocka – nowa szkoła gdańska

Trzy niezwykłe wystawy i wyjątkowi goście. W Sofitel Grand Sopot zobaczyć można będzie dzieła m.in. Zdzisława Beksińskiego, Rafała Olbińskiego, Teresy Pągowskiej, Michała Szlagi czy Doroty Nieznalskiej.

Pierwsza część ekspozycji poświęcona zostanie najciekawszym młodym twórcom, druga artystom tworzącym w nurcie surrealizmu i realizmu magicznego, ostatnia - twórcom szkoły sopockiej i nowej szkoły gdańskiej. Wśród nich trzy prace Teresy Pągowskiej, artystki dziś niezwykle popularnej i bijącej rekordy cenowe. W ubiegłym roku jedno z jej dzieł wylicytowano za ponad pół miliona złotych. W Sopocie pokazany zostanie m.in. obraz zatytułowany "Intermezzo" z 1984 roku. Na wystawie zaprezentowane zostaną również wybitne dzieła takich twórców jak Piotr Potoworowski, Artur Nacht-Samborski, Jan Cybis, Henryk Cześnik, prace założycieli i twórców nowej szkoły gdańskiej na czele z Grzegorzem Klamanem. Nie zabraknie też prac artystów nowego pokolenia m.in. Doroty Nieznalskiej czy Michała Szlagi.

Łącznie pokazanych zostanie ponad 170 prac. 

Wszystkie wystawy oglądać można w Sofitel Grand Sopot od 1 do 7 sierpnia w godzinach 10-19. 5, 6 i 7 sierpnia zostaną zlicytowane. 

Już 1 sierpnia o 17:30 w Sofitel Grand Sopot zapraszamy na wernisaż i panel dyskusyjny poświęcony twórcom Szkoły Sopockiej i Nowej Szkoły Gdańskiej oraz historii gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Gośćmi panelu dyskusyjnego będą:

Dorota Nieznalska - polska artystka wizualna identyfikowana z nurtem sztuki krytycznej. Autorka kontrowersyjnego dzieła “Pasja", które spowodowało oskarżenie artystki o obrazę uczuć religijnych.

Henryk Cześnik - polski malarz, rysownik, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Laureat Nagrody Prezydenta Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury w 2009 roku.

Grzegorz Klaman - polski artysta współczesny. Tworzy instalacje, zajmuje się działaniami w przestrzeni publicznej. Profesor Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.

Spotkanie poprowadzi Julia Materna z DESA Unicum.

Wstęp na wydarzenie jest wolny. 

Tematem wernisażu będzie historia gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz artystów tworzących na Wybrzeżu.

Decyzja o założeniu szkoły artystycznej w Gdańsku z siedzibą Sopocie, wraz z lokalnym oddziałem Związku Polskich Artystów Plastyków, zapadła w Krakowie w sierpniu 1945. Założycielami zostali Janusz Strzałecki, Krystyna Łada-Studnicka i Juliusz Studnicki, Marian Wnuk i Józefa Wnukowa, Hanna Żuławska i Jacek Żuławski. Na wybrzeże przybyli we wrześniu i w błyskawicznym czasie udało im się zorganizować nabór i rozpocząć działalność edukacyjną. Leżący w gruzach Gdańsk nie mógł stać się domem nowej uczelni artystycznej. Dlatego założyciele wybrali ocalały Sopot, który w ciągu kolejnej dekady stał się prawdziwym centrum życia kulturalnego Trójmiasta.

Po upadku doktryny socrealizmu, kapistyczne tradycje szkoły sopockiej zatrząsały się w posadach. Wpływ miał na to krótki, ale intensywny pobyt Piotra Potworowskiego w Sopocie. W ciągu czterech lat, cieszący się gigantycznym autorytetem artysta pokazał bezkonfliktowy sposób przejścia na pozycje malarstwa nowoczesnego.

Przełom lat 50. i 60. to również okres fascynacji malarstwem materii i taszyzmem – powszechnie uznawanymi za broń przeciwko koloryzmowi. Kiedyś monolityczne, z biegiem czasu środowisko trójmiejskie stało się miejscem pracy wielu artystów tworzących poza wszelkimi nurtami. Do najniezwyklejszych spośród nich należą Kiejstut Bereźnicki i Hugon Lasecki. Wobec feerii przeróżnych zjawisk artystycznych, które miały miejsce na przestrzeni kilku dekad po socrealizmie, dopiero lata 80. przyniosły prawdziwą rewolucję. Zmiana, która w tym czasie była udziałem młodych adeptów gdańskiej PWSSP, zmieniła konserwatywny wizerunek środowiska trójmiejskiego. Nowa szkoła gdańska powstała w opozycji nie tylko do zachowawczych tradycji szkoły sopockiej, ale też całego modelu instytucjonalno-uczelnianego, zakładającego prymat malarstwa. Młodzi artyści z pokolenia, które dorosło w okresie intensywnej działalności opozycyjnej "Solidarności" sprzeciwili się sztuce niezaangażowanej politycznie. Dążyli do podkreślania gdańskiej tożsamości w poszukiwaniu alternatywnych przestrzeni i wyrazów ekspresji, które łączyły formy plastyczne z literackimi, teatralnymi, landartem, video, nowymi mediami czy performancem. Obszarem najintensywniejszej działalności stała się Wyspa Spichrzów – przestrzeń w centrum Gdańska, w której znajdują się jedynie ruiny spichlerzy i roślinność. To właśnie tu Grzegorz Klaman i Kazimierz Kowalczyk, jeszcze jako studenci, podejmowali działania w ramach działalności Galerii Rotacyjnej.