Andy Warhol – człowiek legenda
Geniusz Andy'ego Warhola został już ukształtowany w dzieciństwie i bardzo bliskiej relacji z matką. To właśnie ona wprowadziła go w świat sztuki, a każdą wolną chwilę wykorzystywali na wycinanie zdjęć z kolorowych gazet i tworzenie z nich różnorodnych kolaży. Wkrótce jego talent dostrzegli również i sami redaktorzy nowojorskich magazynów, z którymi miał Warhol kontakt tuż po ukończeniu projektowania użytkowego na Carnegie Mellon University w Pittsburgu. Kolejne zlecenia artysta otrzymywał od wytwórni muzycznych i teatrów. Wolne chwile służyły mu na eksperymentowanie z różnymi technikami graficznymi, spośród których szczególne uznanie przyniosła serigrafia.
Warhol pokochał amerykański egalitaryzm i niezależność, czego nie miał możliwości wcześniej doświadczyć będąc synem ubogich emigrantów. Jego znakami rozpoznawczymi były platynowe włosy, kurtki w stylu safari i okulary w przezroczystych oprawkach. Jako źródło inspiracji czynił przedmioty codziennego użytku, fotografie gwiazd i slogany reklamowe – wszystkie te tematy traktował w swoich dziełach na równi, nadając im rangę głównych bohaterów. Wkrótce, w 1963, katalog działań Warhola został wzbogacony o projekty okładek płyt, które wiązały się równocześnie z otwarciem atelier artysty na Manhattanie. Pracownia ta, znana jako The Factory – Fabryka, stała się miejscem spotkań najsławniejszych artystów wizualnych, reżyserów, muzyków, literatów oraz drag queens.
W 1983 wieloletni mecenasi i kolekcjonerzy dzieł Warhola, Ronald i Frayda Feldman zaproponowali mu stworzenie cyklu zatytułowanego "Endangered Species" ukazującego zagrożone gatunki zwierząt. Przedmiotem dyskusji pomiędzy Feldmanem a Warholem była także erozja i stopniowe niszczenie plaży w Montauk, która część znajdowała się w posiadaniu artysty. Działania przy "Endangered Spesies" stały się tym sam samym zbiorowym zleceniem w ramach którego kluczowe decyzje w kwestii produkcji grafik i wyboru palety barwnej były podejmowanie przy zaangażowaniu asystentów artysty. Jednocześnie jego dzieła z okresu lat 80. są przykładem synergii pomiędzy tematyką, stylistyką i współczesnym kontekstem kulturowym.
Działania Warhola na trwale wpisały się w rozwój amerykańskiego pop-artu jako kierunku stojącego w opozycji do estetyki asamblażu. Najbliższa była im forma "obrazków" pozbawionych konkretnych historii i indywidualizacji oraz stawiająca przed odbiorcami pytania o granice pomiędzy rzeczywistością a sztucznością, sztuką wysoką a kulturą masową, abstrakcją a figuracją oraz o współzależność efektu pracy wykonanej odręcznie i mechanicznie. Warhol był twórcą totalnym, a największym dziełem sztuki był on sam, na co zwrócił uwagę Blake Gopnik – autor 900-stronnicowej biografii artysty. Nazywany człowiekiem-enigmą był powściągliwy i skryty, o naturze odmieńca, dziwaka i demonicznego geniusza. Pozostawił po sobie liczne dzieła na pograniczu różnych dziedzin sztuki. Z kolei, powielane przez niego reprodukcje, mogące budzić mieszane uczucia, dziś są wystawiane w największych muzeach świata i sprzedawane za miliony dolarów.