Pochodziła ze zasymilowanej rodziny żydowskiej. Uczęszczała do szkoły we Lwowie i w Wiedniu. Studiowała wzornictwo w Lwowskiej Państwowej Szkole Przemysłowej. W roku 1922 poślubiła prawnika Ignacego Keila. Kontynuowała studia artystyczne w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie m.in. u Karola Tichego, Wojciecha Jastrzębowskiego, Józefa Czajkowskiego, Tadeusza Breyera. W okresie studiów zajmowała się głównie rzeźbą. W roku 1929 została członkiem spółdzielni rzeźbiarskiej "Forma". Wystawiała prace m.in. w Instytucie Propagandy Sztuki. W roku 1933 założyła własną pracownię metaloplastyki. Zaprojektowała około 400 przedmiotów użytkowych, głównie wyrobów platerowych. Według jej projektów sztućce i naczynia stołowe produkowały firmy warszawskie: Norblin, Fraget i Bracia Henneberg. W czasie II wojny światowej prowadziła w ciągu dwóch lat pracownię ceramiczną. Zginęła najprawdopodobniej na Pawiaku. Na jesieni 2012 odbyła się wystawa jej prac w Muzeum Miedzi w Legnicy.