Grafika Artystyczna. Sztuka Współczesna (wyniki)
27 października 2020 godz. 20:00

Estymacja: 9 000 - 12 000 zł
Numer obiektu na aukcji
292

Estymacja: 9 000 - 12 000 zł

linoryt/papier, 70,6 x 57,8 cm (w świetle passe-partout)
sygnowany, datowany i opisany ołówkiem u dołu: 'czerwony ptak épr. d'artist. Dawski 74'
ID: 84734
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Więcej informacji
„Wartością dzieła sztuki, wywołującą wzruszenia u drugiego człowieka, są własne przeżycia wyrażone niepowtarzalną forma opartą o trzecią relację otaczającej nas rzeczywistości”.

Stanisław Dawski

Stanisław Dawski na przestrzeni lat wciąż doskonalił warsztat graficzny, zmieniał techniki oraz środki wyrazu, eksperymentował z metodami oraz efektami. Poza grafiką artysta zajmował się malarstwem, a także rzeźbą w ceramice oraz szkle. Jego dorobek trudno podsumować parom zdaniami, ponieważ zaskakuje mnogością oraz różnorodnością. Artysta wykonywał portrety, martwe natury, kompozycyjne figuralne. W obrębie grafiki zajmował się nie tylko linorytem, ale także tworzył monotypie, suche igły, akwaforty oraz wklęsłodruki. Jak podkreśla Ignacy Witz w centrum jego twórczości graficznej znajdowała się fascynacja materią, co widoczne jest w konturach kompozycji, w śladzie pozostawionym przez rylec w linoleum. Jak podkreśla krytyk, u Dawskiego widoczna jest fascynacja oporem materii i samym procesem tworzenia. Witz zaznacza, że chęć eksperymentowania podszyta była ciągłą potrzebą samodoskonalenia i testowania granic technik graficznych:

„Pochylając się nad arkuszami graficznych odbitek Stanisława Dawskiego, przechodząc wzrokiem poprzez kolejne cykle jego prac – zjednoczonych zazwyczaj wyrastającym z jednego źródła traktowaniem kształtu, sądzę, że bardzo natarczywe doznanie uświadomi nam cechę nad wyraz znamienną dla osobowości tego artysty. Otóż, zanim jeszcze poddamy sztukę Dawskiego próbom intelektualnych analiz, zanim jeszcze w sposób bądź uczuciowy, bądź instynktowny przenikniemy w najistotniejszy sens jego zamiarów i odkryjemy cel jego dążeń, odczuwamy a poniekąd też i wiemy, że artysta przepełniony jest koniecznością, może nawet przymusem stałego poszukiwania. Duchową potrzebą pewnego rodzaju pogoni za szlachetną doskonałością. Doskonałością czegoś, co jakkolwiek jest nieokreślone, płynne, zawsze przecież wyraźnie pojawi się w wyobraźni, przeradzającej kaprys i przeistaczającej go w formy w artystycznym swym przetworzeniu: stałe i niezmienne” (Ignacy Watz Stanisław K. Dawski [Wrocław], Warszawa 1968 r, s. nlb.).

Zaprezentowana praca wyróżnia się znacząco na tle twórczości artysty. Barwny linoryt, zatytułowany „Czerwony ptak”, jest abstrakcyjną kompozycją o miękkich konturach. Artysta posłużył się czystymi, intensywnymi kolorami – niebieskim, czerwonym, pomarańczowym oraz żółtym. Warto podkreślić, że jedna z odbitek omawianej pracy znajduje się w kolekcji warszawskiej Zachęty.

Artysta od 1946 roku współorganizował Państwową Wyższą szkołę Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, w której wykładał do 1970 roku. Od tego roku pracował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie objął stanowisko profesora na Wydziale Malarstwa ASP, na którym pozostawał do przejścia na emeryturę w 1975.