Sztuka Dawna • XIX wiek - Modernizm - Międzywojnie (wyniki)
22 października 2020 godz. 19:00

Jacek Malczewski (1854 Radom - 1929 Kraków)
Portret żony artysty - szkic, około 1910
Cena wylicytowana: 165 000 zł
Numer obiektu na aukcji
21
Jacek Malczewski (1854 Radom - 1929 Kraków)
Portret żony artysty - szkic, około 1910

Cena wylicytowana: 165 000 zł

olej/tektura, 105 x 71 cm
sygnowany p.śr. wzdłuż krawędzi obrazu: 'J. Malczewski'
na krośnie malarskim papierowe nalepki wystawowe oraz pieczęć kolekcjonerska
ID: 89033
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
Pochodzenie
  • kolekcja prywatna, Polska
Literatura
  • Paulina Szymalak-Bugajska, Moja dusza. Oblicza kobiet w twórczości Jacka Malczewskiego, Radom 2019, s. 112 (il.), nr kat. 89
  • Beata Małgorzata Wolska, Malczewscy – figura syna, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Szczecinie, Szczecin 2017, nr kat. II.I.15, s. 35 (il.)
  • Jacek i Rafał Malczewscy, koncepcja i redakcja albumu Zofia Katarzyna Posiadała, katalog wystawy, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, Radom 2014, s. 83 (il.)
  • Adam Brincken, Tomasz Opaliński, Ku chwale artysty. Jacek Malczewski, Rafał Malczewski, katalog wystawy, Miejska Galeria Sztuki w Zakopanem, Zakopane 2011, s. 19 (il.)
Wystawiany
  • Moja dusza. Oblicza kobiet w twórczości Jacka Malczewskiego, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, październik 2019 styczeń 2020
  • Wielka sztuka jest jak ocean głęboka. Malarstwo Jacka Malczewskiego, Muzeum Nadwiślańskie w Kazimierzu Dolnym, 23 kwietnia 22 lipca 2018
  • Malczewscy – figura syna, Muzeum Narodowe w Szczecinie, 8 czerwca 23 lipca 2017
  • Jacek i Rafał Malczewscy, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, 29 czerwca 10 października 2014
  • Metafory i przestrzenie. Malarstwo Jacka i Rafała Malczewskich, Muzeum Regionalne w Stalowej Woli, 22 października 27 listopada 2011
  • Ku chwale artysty. Jacek Malczewski, Rafał Malczewski, Miejska Galeria Sztuki w Zakopanem, 12 sierpnia – 2 października 2011
Więcej informacji
Szkice, zarówno te rysunkowe, jak i olejne, odgrywają istotną rolę w procesie twórczym Jacka Malczewskiego. Stanowią one również bardzo ważne elementy w różnorodnym i bogatym oeuvre artystycznym mistrza. Niektóre z nich to tylko studia przygotowawcze powstałe z myślą o odrębnych, bardziej rozległych kompozycjach wymagających uprzedniej analizy ich poszczególnych partii. Inne z kolei to gotowe projekty tworzone z myślą o zamierzonych dziełach, które z niewiadomych powodów nigdy nie doczekały się ukończenia i na zawsze pozostały w fazie nieprzekraczającej akademickiego „fini”. Malczewski był artystą bardzo płodnym, który stworzył wiele wybitnych dzieł. System jego pracy i liczba otrzymywanych zleceń siłą rzeczy warunkowały pozostawienie licznych kompozycji jedynie w ich początkowej fazie kreacji. Jednakże nawet te surowe w swej formie szkice znakomicie oddają symbolistyczny charakter działalności plastycznej autora, działalności, w której na pierwszy plan wysuwa się wyjątkowo często kobieta. Prezentowany szkic to bodaj portret jednej z najważniejszych kobiet w życiu artysty, samej Marii Malczewskiej. „W twórczości Malczewskiego znajdują się portrety kobiet z kręgu rodzinnego, pań z towarzystwa, przedstawicielek środowiska artystycznego, ale też na wielu pracach występują nieznane bliżej twarze zarówno zawodowych, jak i czasem zupełnie przypadkowych modelek. Nierzadko swojej fizjonomii bohaterkom obrazu użyczają zwykłe służące, kucharki, posługaczki, o których Janoszanka pisze: Z kucharek i pokojówek powstawały cudne dzieła: Meduzy i Harpie ze skrzydłami u głów” (Moja dusza. Oblicza kobiet w twórczości Jacka Malczewskiego, katalog wystawy, [red.] Paulina Szymalak-Bugajska, Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu, Radom 2019, s. 21). Żona artysty pojawia się wielokrotnie w jego kompozycjach. Jej wizerunek zmienia się wraz z rozwojem samego twórcy. W 1887 namaluje ją jeszcze jako narzeczoną, tworząc portret o iście akademickim charakterze. Później nadawał będzie już postaci Marii charakterystyczną także dla innych dzieł ekspresję i kolorystykę. Wspominana szkicowość, tak widoczna w prezentowanej pracy, stanowi jej formalną wartość. Nagromadzenie nieregularnych, nerwowo prowadzonych linii podkreśla dynamizm przedstawienia. Portret, w którym najbardziej wykończona została górna partia, jawi się jako senne widziadło, a Maria Malczewska odgrywa w nim rolę zjawy. W długiej sukni oraz z chustą ciasno okręconą wokół głowy i szyi wygląda niczym złowroga femme fatale swojej epoki.