ZOBACZ WIRTUALNY SPACER PO WYSTAWIE
 
 
Wszyscy znają używany od 1929 r. znak firmowy Polskich Linii Lotniczych LOT, jednak nie wszyscy wiedzą, iż jest on dziełem Tadeusza Gronowskiego. Artysty, który cały swój potencjał twórczy skoncentrował na szeroko pojmowanej sztuce dekoracyjnej. Wykonywał on projekty ilustracji książkowych, okładek czasopism i płyt, znaczków pocztowych, etykiet oraz prospektów reklamowych. Zajmował się scenografią, tkaniną artystyczną oraz malarstwem dekoracyjnym. Uznanie przede wszystkim przyniosły mu jednak plakaty, w których najwyraźniej skrystalizował się jego oryginalny język plastycznej wypowiedzi. Nowatorstwo stosowanych przez Gronowskiego rozwiązań polegało na syntetycznym traktowaniu formy, operowaniu jednorodnymi płaszczyznami intensywnych barw oraz stosowaniu wysmakowanego liternictwa. Tym samym wypracował on nowoczesną formułę opartą na zwięzłości graficznego znaku uzupełnionego często przewrotnym, żartobliwym hasłem.
Na główny trzon prezentowanej wystawy składały się prace stanowiące przykłady dojrzałej twórczości Gronowskiego. Powstałe na przestrzeni lat 60. i 70. gwasze są świadectwem poszukiwań artystycznych oscylujących wokół rudymentów malarstwa – gry przestrzeni z płaszczyzną oraz potencjału napięć kolorystycznych. Dużego formatu kartony pokrywają wykreślane z niezwykłą precyzją abstrakcyjne kompozycje. Nakładające się na siebie okręgi, biegnące po łuku linie, powtarzające się zygzaki na tle równoległych pasów o zmiennej szerokości wprowadzają w pole obrazowe iluzje optyczną dającą wrażenie pulsowania i drgania. Op-artowe układy wyrastają z międzywojennych doświadczeń, kiedy Gronowski należał do stowarzyszenia artystycznego „Rytm” oraz z powojennej niechęci do sztuki oficjalnej, kiedy szukał on alternatywy dla wszechobecnego socrealizmu. We wszystkich pracach, gdzie ekspresja zostaje ujarzmiona przez precyzyjnie wykreślony geometryczny szkielet pobrzmiewa również echo racjonalnego myślenia oraz przywiązania do rysunku technicznego, którego Gronowski uczył się podczas studiów na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej.
Ekspozycja miała na celu zaprezentowanie bogactwa całego oeuvre Tadeusza Gronowskiego oraz przywrócenie mu należytego miejsca w obszarze polskiej sztuki. Wpisała się również w bardzo aktualny nurt odkrywania uroku sztuki użytkowej lat PRL-u.
 
Tadeusz Gronowski - grafik, malarz i ilustrator.  W latach 1917 - 25 odbył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Techniki malarskie studiował w paryskiej École Supérieur des Beaux-Arts. Jako grafik współpracował z czasopismami, m.in. "Skamander" (od 1920 r.) i "Życie Literackie" (od 1924 r.). Projektował reklamy dla wielu firm, m.in. Wedla i Orbisu. Jego afisze reklamowe są znakomitym przykładem stylu art deco. Najsłynniejszy to plakat reklamowy „Radion sam pierze” z 1926 r. W swym malarstwie z późnych lat 50-tych nawiązał do estetyki kubizmu. Pod koniec lat 60-tych tworzył abstrakcyjne, zgeometryzowane kompozycje.