Prace na papierze stanowią swoisty notatnik artystyczny Stanisława Fijałkowskiego. Malarz w swoich wypowiedziach wielokrotnie podkreśla, ogromne przywiązanie do tego materiału i wagę do powstających na nim dzieł. Poprzez tytuły określające często miejsca, daty powstania, numery serii przyjmują one formę intymnego dziennika. Na wystawie w Salonie Wystawowym Marchand prezentowane są prace zaliczane do najbardziej znanych cyklów: „Autostrad”, „Akwareli nieborowskich” czy „Studiów talmudycznych”. 
W eksponowanych grafikach, rysunkach i akwarelach pochodzących z różnych okresów twórczości obserwować można kształtowanie się charakterystycznego stylu artysty. Fijałkowski wyraża się w skromnej, oszczędnej, często niedopowiedzianej formie. Większość jego prac to bowiem kompozycje skonstruowane na stosunkowo prostej zasadzie, zabudowywania niemal jednolitego kolorystycznie tła elementami przypominającymi figury geometryczne o złagodzonych krawędziach. Artysta posługuje się ubogą paletą barw, zawężoną najczęściej do przygaszonych, chłodnych kolorów. Dzięki ich zestawieniu z graficznymi czarnymi elementami Fijałkowskiemu udaje się z tej monotonii, jednostajności wydobyć napięcie. Uwidacznia się to najpełniej w przypadku akwarel gdzie impresyjność materii zderzona zostaje z przemyślaną, solidną konstrukcją.
Mocno osadzony szkielet kompozycji stanowi echo myśli Władysława Strzemińskiego, którego uczniem był Fijałkowski. Jego sztuka wchodzi również w dialog z twórczością innych: Kandinsky`ego, Klee, Miro… Jednak jest jednocześnie na ich tle przykładem oryginalnej formy plastycznej, w której artysta czerpiąc motywy z realnego świata zewnętrznego tworzy refleksyjny świat wewnętrzny.