W latach 1962–1968 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Za dyplom uzyskany w pracowni prof. Jana Cybisa w 1968 r. otrzymał Nagrodę Rektora. Stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku w 1972 r. oraz laureat wielu nagród, m. in.: Nagrody Krytyków im. C. K. Norwida za najlepszą wystawę roku (1978 r.) i Nagrody im. Jana Cybisa za całokształt twórczości (1994 r.). W 1998 r. otrzymał honorowe obywatelstwo miasta Łomża. Współzałożyciel (wraz z Jerzym Jurrym Zielińskim) grupy Neo-Neo-Neo (1967–1970).
W latach 1967–2012 miał ponad sto osiemdziesiąt wystaw indywidualnych, m. in. w ważniejszych stołecznych galeriach: CSW Zamek Ujazdowski (2004), Zachęta (1978), Galeria Grafiki i Plakatu (2005), Galeria Zapiecek (2007), Galeria aTak (2008); kilkakrotnie wystawiał w Galerii Stefana Szydłowskiego (2002, 2004, 2010, 2012). Pozostałe wybrane wystawy indywidualne: Kraków (Galeria Zderzak, Artemis), Wrocław (Muzeum Narodowe – 2005, Galeria Awangarda – 1988, 2002), Poznań (Galeria Arsenał – 1993) oraz na świecie: Stany Zjednoczone (Nowy Jork, Los Angeles), Australia (Canberra, Melbourne), Niemcy, Szwajcaria, Skandynawia (Sztokholm, Helsinki), Słowacja, Francja. Jednocześnie brał udział w ponad 200 wystawach zbiorowych w Polsce m.in. w Warszawie, Gdańsku, Wrocławiu, Poznaniu, oraz reprezentował polską sztukę współczesną na zbiorowych wystawach, m.in. w Paryżu, Luksemburgu, Wilnie, Kijowie, Moskwie, Belgradzie, Nowym Jorku, Chicago, Mexico City, Sao Paulo.
Prace Jana Dobkowskiego znajdują się w licznych zbiorach zarówno w Polsce jak i za granicą, między innymi w Muzeach Narodowych w Warszawie, Krakowie, Wrocławiu, Poznaniu i Gdańsku, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeów Okręgowych w Bydgoszczy, Zielonej Górze, Lublinie, Łomży, Koszalinie, Kaliszu, Kielcach, Bytomiu, Płocku, Olsztynie, Muzeum Archidiecezji Warszawskiej, Muzeum Kresów w Lubaczowie, Państwowe Muzeum na Majdanku, Centrum Sztuki Współczesnej w Toruniu, Muzeum S. Guggenheima w Nowym Jorku, Muzeum Santa Barbara (Kalifornia), Love Arts Museum w Miami (Floryda), Rose Museum of Art w Waltham (Mass.), Everson Museum of Art w Nowym Jorku, Center of Modern Art w Oklahomie, Muzeum Polskim w Chicago, McGraw-Hill Collection w Nowym Jorku, Australian National University w Canberze oraz w innych kolekcjach prywatnych i państwowych w kraju i za granicą. W marcu tego roku artysta został odznaczony medalem Ministra Kultury i Dziedzictwa
Jan Dobkowski. O naturze wszechświata.
Wystawa Jana Dobkowskiego w Salonie Wystawowym MARCHAND to pokaz 34 prac na papierze – akwareli, rysunków ołówkiem i tuszem – pochodzących z różnych okresów twórczości artysty, od końca lat sześćdziesiątych po początek 2000 roku. Prace te przynależą do kilku cyklów artystycznych. I tak, na wystawie prezentujemy 15 akwareli z cyklu „UNIWERSUM”, powstałych w latach 1992-2002, 4 rysunkowe prace z cyklu „GENESIS” z 1996 r., 7 erotyków z 2005 r. wykonanych ołówkiem, oraz wczesne, niepokazywane dotąd, rysunki piórkiem z 1969 r., zapowiadające późniejszy cykl erotyków. Wystawę uzupełniają trzy prace malarskie na płótnie z lat siedemdziesiątych, należące do najbardziej znanego cyklu czerwono-zielonych obrazów.
Mimo różnorodności środków wyrazu i rozpiętości czasowej prezentowanych prac, wspólnym mianownikiem wszystkich jest uchwycenie przez Dobkowskiego jego własnego sposobu odczuwania świata. Ukazują one refleksje artysty na temat natury uniwersum, począwszy od Genesis – powstania świata i początków naszego istnienia, poprzez wypływające z człowieka i otaczającej go przyrody siły życiodajne, będące motorem wszelkiego rozwoju, a w efekcie ewolucji. W twórczości Dobkowskiego jeden cykl wynika z drugiego, zataczają koło niczym cykl życiowy, przenikają się. Te artystyczne serie to również przemyślenia twórcy na temat naszego miejsca we wszechświecie i roli jaką pełnimy wobec uniwersum. Czym jest zatem natura wszechświata według Dobkowskiego? To niewątpliwie pełna zbawiennej energii afirmacja życia, witalności i siły.
Akwarele w kwestii formalnej, to prace tworzone w charakterystyczny dla Dobkowskiego sposób – delikatne, płynne pociągnięcia pędzla, budowanie kompozycji za pomocą „kreskowania” powierzchni papieru, z wykorzystaniem jego kolorytu, wypełnianie sylwet przedstawionych rzeczy i postaci kreskami, nierzadko na zasadzie kontrastowania pionów i poziomów w relacji sylweta-tło.
Rysunki ołówkiem i wczesne prace tuszem, charakteryzują się czystą i niezwykle precyzyjną kreską. Każde pociągniecie jest dogłębnie przemyślane, jednocześnie kompozycja nie traci przy tym nic z dynamiczności i spontaniczności. Rysunki te tworzą swoisty splot miękkich linii, który żyje, rozrasta się, pęcznieje. Przedstawione postaci i figury połączone są ze sobą konturem, stają się jakby jednym spójnym organizmem.
Prezentowana wystawa prac Jana Dobkowskiego ma na celu pokazanie różnorodności i jednocześnie niebywałej konsekwencji w ujmowaniu tematu oraz podkreślenie ogromnego wkładu artysty w tworzenie nowoczesnej sztuki polskiej, od lat sześćdziesiątych aż po dzień dzisiejszy. Prezentacja ta stanowi również niepowtarzalną okazję na bliższe przyjrzenie się oryginalnym rysunkom-erotykom, które po prawie pięćdziesięciu latach po raz pierwszy ujrzały światło dzienne. Jest to nie lada atrakcja zarówno dla miłośników i kolekcjonerów twórczości Dobkowskiego, jak i osób zainteresowanych współczesną sztuką polską.
Kontakt: Małgorzata Lemenek m.lemanek@desa.pl – kierownik galeriiAgata Szkup a.szkup@desa.pl
Lista obiektów ()
Autor
Typ obiektu
Technika
Sortowanie