Absolwent Wydziału Rzeźby warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie studiował w pracowni prof. Janusza Antoniego Pastwy. Jeden z najbardziej rozpoznawalnych polskich rzeźbiarzy młodego pokolenia, którego twórczość łączy warsztatową perfekcję, klasyczne inspiracje i śmiałą formalną eksperymentację. W swojej praktyce artystycznej sięga zarówno po monumentalne formy w przestrzeni publicznej, jak i po intymne, kameralne rzeźby inspirowane codziennością.

Eksperymentuje z różnorodnymi materiałami - od brązu, kamienia i aluminium po tkaniny, patyki czy znalezione przedmioty. Znany jest z "partyzanckich" interwencji rzeźbiarskich w przestrzeni miejskiej oraz bezkompromisowych wystaw instalacyjnych, które często budzą skrajne emocje u odbiorców. Tytuły jego prac i ich umiejscowienie nierzadko stanowią krytyczny komentarz wobec związków kultury i polityki, opresyjnych mechanizmów instytucjonalnych czy narzuconych norm społecznych.

Cechą wyróżniającą jego twórczość jest intensywna warstwa emocjonalna - artysta mierzy się z tematami samotności, alienacji, straty i wewnętrznego konfliktu, które przekładają się na formę i ekspresję jego prac. Niezależnie od użytej techniki, jego rzeźby są próbą uchwycenia ludzkiej kondycji i stanów ducha, często będących odbiciem jego osobistych doświadczeń.

Brał udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w Nowym Jorku, Londynie, Cannes, Berlinie, Monachium, Paryżu, Reykjaviku i Warszawie.