Urodzony w ubogiej rodzinie, z zawodu górnik (pracował w kopalni "Wieczorek" ); znany na Śląsku przedstawiciel amatorskiej twórczości robotniczej. Od powrotu z sowieckiego łagru na Kamczatce w 1947 roku związany Grupą Janowską (wraz z Teofilem Ociepką i innymi malarzami nieprofesjonalnymi). W swojej twórczości skupiał się na przedstawieniu obrazów ginącego Śląska. Jego twórczość charakteryzuje bogata kolorystyka, uproszczone geometryczne formy przedstawionych budynków, postacie z ledwo zaznaczonymi twarzami oraz bogactwo szczegółów. Zyskał przydomek śląskiego Brueghla.