Naukę malarstwa rozpoczął w warszawskiej Klasie Rysunkowej pod kierunkiem Cypriana Lachnickiego i Wojciecha Gersona (1871). W 1875 roku zdał egzamin do Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, gdzie przez dwa lata studiował w pracowni malarza-batalisty Bogdana Willewaldego. Następnie, w latach 1878-82, kształcił się u Aleksandra Wagnera w akademii w Monachium, korzystał też ze wskazówek Józefa Brandta. W 1882 roku wrócił do Warszawy, gdzie zamieszkał na stałe. Działał w Komitecie TZSP, wielokrotnie uczestnicząc w wystawach. W 1891 roku otrzymał wyróżnienie na Międzynarodowej Wystawie Sztuki w Berlinie, w 1894 roku srebrny medal na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie, w 1901 roku brązowy medal na Powszechnej Wystawie w Paryżu. Malował sceny batalistyczne, historyczne i rodzajowe z życia polskiej wsi.