W latach 20. XX wieku był dominującą osobowością artystyczną epoki. Od 1910 w odpowiedzi na kubizm, malował prawie monochromatyczne kompozycje, złożone ze zgeometryzowanych, cylindrycznych, uproszczonych form, łatwo czytelnych w swym swoistym realizmie. Budował z nich wyraziste kompozycje, początkowo związane z kultem cywilizacji technicznej, maszyny i przemysłu, potem ogólniej z codziennym życiem przeciętnych ludzi. Znamienne dla jego dzieł jest współgranie mocnej, płynnej kreski konturu ściśle zamykającego przedstawiane formy, z plamami czystego koloru. Ok. 1924 artysta zainteresował się architekturą i malarstwem ściennym: tworzył dekoracyjne kompozycje, nierzadko monumentalnych rozmiarów. Współpracował z twórcami puryzmu: Pierrem Jeanneretem i architektem Le Corbusierem. Projektował dekoracje teatralne, tkaniny, witraże i mozaiki, uprawiał rzeźbę, grafikę użytkową, zajmował się filmem i ceramiką. Był utalentowanym pedagogiem, teoretykiem i popularyzatorem sztuki.