Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jacka Malczewskiego i Wojciecha Weissa. W 1922 roku wyjechał do Paryża. W czasie pobytu we Francji dużo wystawiał m.in.: na salonach paryskich: Jesiennym i Niezależnych. W 1939 roku wrócił do Polski; objął katedrę rysunku w krakowskiej ASP, a od 1945 roku był rektorem tejże uczelni. W latach 1950-19 był profesorem malarstwa w ASP w Warszawie. Po wojnie brał udział w wielu prestiżowych wystawach na świecie. Otrzymał nagrodę Guggenheim Museum w 1960 roku W okresie paryskim malował pejzaże, martwe natury i portrety bliskie stylistyce Chaima Soutine'a. W latach późniejszych potwierdził swą przynależność do nurtu kolorystycznego.