Adam Mieczysław Styka (ur. 11 lipca 1940 w Mielnicy) – malarz, grafik i pedagog, profesor sztuk plastycznych, związany z Akademią Sztuk Pięknych w Warszawie oraz Uniwersytetem Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Łodzi w pracowni prof. Mariana Jaeschkego, uzyskując dyplom z wyróżnieniem w 1965 roku, a w 1991 roku otrzymał tytuł profesora. W latach 1999–2002 pełnił funkcję prorektora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, wcześniej kierując Katedrą Malarstwa i Rysunku na Wydziale Grafiki. Jest laureatem licznych nagród i stypendiów artystycznych w kraju i za granicą, a jego twórczość była wielokrotnie wyróżniana, m.in. we Włoszech, Francji i Stanach Zjednoczonych. Odznaczony Srebrnym (2012) i Złotym (2019) Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis", od 2010 roku prowadzi pracownię malarstwa na kierunku Grafika w Wyższej Szkole Informatyki Stosowanej i Zarządzania w Warszawie. Prace artysty znajdują się w zbiorach Muzeów Narodowych w Krakowie, Przemyślu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu, Mondriaanhuis w Amersfoort (Holandia), Muzeów Okręgowych w Chełmie i Koszalinie, Muzeum Lubelskiego, Muzeum Architektury we Wrocławiu, Muzeów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i Wrocławiu, Muzeum Północno-Mazowieckiego w Łomży, Muzeum w Tallinnie, Centrum Sztuki Studio w Warszawie, Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej "Elektrownia" w Radomiu, The Society for Arts w Chicago, Biur Wystaw Artystycznych w Jeleniej Górze, Lublinie, Rzeszowie, Sandomierzu, Szczecinie i Warszawie, Galerii Sztuki Współczesnej w Ostromecku i Garwolinie oraz w licznych kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.