Pean na cześć jednostki
"Michał Zaborowski od zawsze nieczuły na zmieniające się mody i nurty, tworzy wbrew obowiązującym trendom. Jego zdaniem, obraz to przede wszystkim kolor, światło i przestrzeń. Konsekwentnie odmawia analizowania rzeczywistości, za to wierzy w siłę klasycznego malarstwa i kreatywność sztuki"
- Kama Zboralska
Michał Zaborowski jest ceniony malarzem we współczesnym świecie sztuki. Twórczość artysty charakteryzuje się łatwością w operowaniu odmiennymi konwencjami artystycznymi, zarówno realizmem spod znaku Edwarda Hoppera oraz Luciana Freuda, którymi podbił serca dużego grona miłośników sztuki, jak i nieeksploatowanymi wcześniej w tak dużym stopniu, rozwiązaniami charakterystycznymi dla twórców reprezentujących nurt fowizmu, surrealizmu, a także pop-artu. Płótna Zaborowskiego uwrażliwiają widzów nie tylko na fenomenalne warsztatowe rozwiązania, ale także wskazują ważki problem dzisiejszych społeczeństw. Z kolei jego prace na papierze i grafiki pozwalają zgłębić warsztat artystyczny, wiernie oddając lekkość, spontaniczność, ale przede wszystkim przyjemność towarzyszącą artyście w procesie ich powstawania.
Kariera artystyczna Michała Zaborowskiego rozpoczęła się od malowania i ozdabiania witrażami wnętrz kościołów. Artysta wykonał m.in. monumentalną polichromie "Niebiańska Jerozolima" w kościele o.o. Pallotynów w Warszawie oraz wielkoformatowy witraż w kościele Księży Pallotynów w Ożarowie. Od lat konsekwentnie sięga także po medium malarstwa sztalugowego. Przyzwyczajony do tworzenia wielkoskalowych kompozycji, w malarstwie sztalugowym równie chętnie wykorzystuje większe formaty, tworząc pełne dynamiki i ruchu sceny figuralne, które zdają się wręcz wykraczać poza faktyczne ramy dzieła. W obrazach Zaborowskiego, postaci i przedmioty często sprawiają wrażenie wyizolowanych z czasu i przestrzeni. Dominują nasycone barwy i mocne kontrasty światła i cienia. Spoglądając całościowo na twórczość artysty, można zauważyć jak szerokie i różnorodne jest spektrum jego malarskich zainteresowań. Znaczna część twórczości Zaborowskiego jest jednak swego rodzaju humanistycznym peanem na cześć ludzkiej jednostki, jako indywiduum - jej wewnętrznego świata i kultury, która ją otacza.
Artysta szczególne skupia się na ukazaniu piękna, zmysłowości i nastroju, co sam wielokrotnie podkreślał w swoich wypowiedziach: "Dla mnie malarstwo powinno być sensualne, a nie intelektualne czy analityczne. Powstaje z mieszaniny ducha modela, sytuacji, w jakiej jest uchwycony, oraz światła. Artysta jest rodzajem medium przetwarzającym te elementy i kreującym absolutnie nową rzeczywistość". Zaborowski wierzy w uniwersalny charakter sztuki, która poprzez swe immanentne cechy, dopieszczoną stronę warsztatową oddziałuje na subiektywne emocje, wywołuje najgłębsze uczucia i skłania do refleksji. Pomimo rozlicznych zmian, jakie zaszły na polu sztuki przez ostatnie dekady, jej celem wciąż pozostają formalne poszukiwania, w tym te obejmujące eksperymenty z zakresu budowania kompozycji, doboru barw, a przede wszystkim estetyczne wzruszenie.
Malarstwo Michała Zaborowskiego zawiera w sobie dwa pierwiastki: realności i magiczności zaklętej w motywach wywiedzionych z mitologii, świata cyrku i karnawału. Artysta sam mawia, że nigdy "nie zmyśla", swoje malarskie tematy czerpie wprost z tego, co widoczne jest gołym okiem. Erudycja artysty przejawia się m.in, w bezpośrednim nawiązywaniu do arcydzieł największych mistrzów malarstwa, takich jak "Las Meninas" Velázqueza czy "Czerwonym klinem bij w białych" El Lissitzky'ego, które w obrazach Zaborowskiego zostają odczytane na nowo. Artysta sięga także do uniwersalnych przekazów zawartych w starożytnych mitologiach i biblijnych opowiadaniach, stanowiących, coraz bardziej popadające w zapomnienie, podwaliny współczesnych kultur.
Michał Zaborowski urodził się w 1960 w Gdańsku. Jest synem malarza Andrzeja Zaborowskiego, członka Grupy 55. Syn idąc w ślady ojca, ukończył studia artystyczne na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskał w pracowni prof. Ludwika Maciąga w 1985. Pierwsza wystawa artysty odbyła się w Galerii Zapiecek w Warszawie w 1987, w tym też roku otrzymał złoty medal na Biennale Sztuki Sakralnej w Gorzowie. Artysta prezentował swoje prace w znaczących galeriach europejskich i amerykańskich. Obrazy od lat cieszą się ogromnym zainteresowaniem ze strony kupujących, dzięki czemu znalazły się w licznych kolekcjach prywatnych oraz muzealnych na całym świecie.
