Naszyjniki, wisiory, medaliony XIX wieku
W czasach wiktoriańskich modne były suknie z dużymi dekoltami, sprzyjało to powstawaniu w tamtym czasie imponujących, bogato zdobionych naszyjników. W XIX stuleciu powstawały też mniej kosztowne medaliony i łańcuszki, często wykonywane ze srebra. Tego typu wyroby były przeznaczone dla powiększającego się wówczas rynku klasy średniej.
Modne typy naszyjników z początku XIX wieku to klasycystyczne intaglio oraz kamee połączone złotymi łańcuszkami, a od lat czterdziestych tego stulecia – łańcuchy przypominające skórę węża, wykonane z zazębiających się złotych ogniw w kształcie łusek. Zapięcia tych naszyjników miały najczęściej kształt głowy węża, zjadającego własny ogon.
Od lat sześćdziesiątych XIX wieku popularne stały się naszyjniki w stylu greckim i etruskim. W tworzeniu tego rodzaju ozdób specjalizowali się najdoskonalsi włoscy jubilerzy z rodzin Castellanich i Giulianich.
W ostatnim dwudziestoleciu XIX stulecia modne stały się naszyjniki girlandowe, składające się z drogich kamieni w oprawie cargowej, zawieszonych na złotych drucikach, umieszczonych na złotym lub platynowym łańcuszku. W tym samym czasie popularne stały się również obróżki z kilku rzędów pereł przedzielonych w regularnych odstępach plakietkami wysadzanymi klejnotami.
Wisiory na początku XIX wieku przybierały formę krzyży – łacińskich, greckich i maltańskich. W drugiej połowie tego stulecia wisiorki i medaliony, noszone na łańcuszkach, sznurach pereł i aksamitnych wstążkach, były uważane za najmodniejszą wówczas biżuterię.
Niezwykle popularne były wisiorki ‘holbeinowskie', inspirowane biżuterią renesansową, zwłaszcza projektami szesnastowiecznego nadwornego malarza króla Henryka VIII – Hansa Holbeina. Tego rodzaju wisiorki składały się z centralnie osadzonego drogiego kamienia i zwieszającej się ozdoby w formie rombu. Wisiorki z krzyżykiem w stylu renesansowymi romboidalnym wisiorkiem były specjalnością neapolitańskiego jubilera Carla Giulianiego, który działał w Londynie od około 1860 roku.
Powstające wówczas medaliony wykonywano z wysadzanego kamieniami emaliowanego złota, ale również z tańszych materiałów, jak srebro, kość słoniowa czy szylkret. Od drugiej połowy XIX stulecia powstawały większe medaliony, aby była możliwość umieszczania w nich fotografii.
Koniec wieku przyniósł modę na wysadzane kamieniami wisiory i medaliony w kształcie serc lub krzyżyków, zwieńczonych kokardką, co zwiastowało nastanie w jubilerstwie stylu edwardiańskiego.