Bartosz Kokosiński - trzeci wymiar płótna
Bartosz Kokosiński jest malarzem, a może lepiej artystą wizualnym, specjalizującym się w malarstwie. Od początku swojej kariery pracuje w cyklach, tworząc prace pełne autentyczności, które są zapisem jego doświadczeń, emocji i poszukiwań własnego języka artystycznego. W swoim podejściu do sztuki skupia się na całościowym i konceptualnym podejściu, w którym kluczową rolę odgrywa jego osobisty kontekst biograficzny.
Kokosiński nie ogranicza się do tradycyjnych mediów czy motywów, lecz eksploruje głębsze warstwy sztuki poprzez refleksję nad językiem artystycznym i fenomenem obrazu. Jego prace prezentują deformację obrazów, ukazując ich niedoskonałości i skupiając się na samym procesie malarskim oraz fizyczności materii. Wykorzystując swoje dzieła Kokosiński prowadzi rozważania meta-artystyczne, włączając w swoją twórczość zainteresowanie analizą języka sztuki. Charakterystyczne dla twórczości Kokosińskiego są gęstość materii obrazu oraz mistrzowskie wykorzystanie technik malarskich, co pozwala mu eksplorować różnorodne aspekty sztuki i nawiązywać do historii sztuki europejskiej.
W cyklu "Termokoloryzacja" z 2015 roku, Bartosz Kokosiński zwraca uwagę na estetykę warszawskich blokowisk poprzez tworzenie abstrakcyjnych portretów tych miejsc. Wykorzystuje pastelowe kolory, takie jak jasne fiolety, róże, miętowe zielenie i rozbielone błękity, które były powszechnie stosowane podczas termomodernizacji osiedli w Warszawie na początku XXI wieku. Kokosiński świadomie odwołuje się do zjawiska "pastelozy", wtapiając znane z ulic miasta barwy w swoje prace. Jego obrazy przekraczają granice tradycyjnego malarstwa, badając materię i technologię malarską, co prowadzi do stworzenia wizualnej kakofonii odzwierciedlającej pulsującą życiem przestrzeń miejską. W obrazie "Targówek" prezentowanym na aukcji, widoczne są kolorowe, pionowe sekwencje układu bloków, które tworzą wrażenie architektonicznego zagęszczenia. Dzieło to sugeruje trójwymiarowość, co jest charakterystyczne dla późniejszych prac artysty. W innych cyklach Kokosiński posuwa się nawet dalej, wykraczając poza dwa wymiary płaskiego obrazu i tworząc obiekty malarskie, które przekraczają ramy tradycyjnego malarstwa, zbliżając się do rzeźby czy instalacji. Odzwierciedleniem tego są obrazy-obiekty "Bez tytułu". Deformacja krosna przez wyginanie, specyficzne drapowanie płótna, aby przełamać płaskość powierzchni, wyjść w przestrzeń, a jednocześnie nadać mu bardzo haptyczny charakter.
Trójwymiarowość charakteryzuje cykl prac "Obrazy pożerające rzeczywistość", który jest jednym z najbardziej znanych w twórczości Bartosza Kokosińskiego. Artysta eksploruje w nim fenomen obrazu poprzez dekonstrukcję i reinterpretację tradycyjnych form malarskich. Kokosiński nie tylko maluje, lecz staje się jednością z obrazem, zgłębiając jego istotę z różnych perspektyw. Jego prace wykraczają poza konwencjonalne pojęcie malarstwa, przenikając trzeci wymiar i zapełniając przestrzeń, przy jednoczesnym nawiązaniu do tradycji malarskiej. Kokosiński poddaje swoje płótna deformacji, wyginając je, marszcząc i nadając im nowe formy, które wykraczają poza tradycyjne ramy malarstwa. Poprzez ten proces artystyczny, obrazy stają się dynamicznymi obiektami malarskimi, które oddziałują z przestrzenią i widzem. Prace z cyklu "Obrazy pożerające rzeczywistość" to dzieła emanujące autentycznością i emocjami. Kokosiński traktuje płótna jak żywy organizm, który może być zmęczony, skurczony, a nawet nie zawsze pięknie napięty. Ta metaforyczna interpretacja obrazów jako istot żywych podkreśla głęboką relację artysty z jego dziełami oraz eksperymentowanie z granicami malarstwa i materii malarskiej. Jak pisał Roman Lewandowski o pracach Kokosińskiego:
"Obramowanie staje się nie tyle umowne, co po prostu uprzestrzennia się i anektuje cały obszar galerii. Wystawiane przez Kokosińskiego obrazy/obiekty nadal jednak problematyzują to, co wydaje się najbliższe ciału i koszuli - stąd nomenklatura i estetyka "skór" w jego pracach będzie odwoływać się zarówno do obrazu oraz obrazowania, jak i do ciała oraz domeny cielesności. Te tematyczne wątki i zachodzące pomiędzy nimi relacje będą dotykać w tej samej mierze człowieka oraz sztuki. Bo przecież - nie zapominajmy - każdy obraz "pożerający obraz" można interpretować jako protezę i projekcję jak najbardziej zmysłowych i cielesnych wyobrażeń"
- Roman Lewandowski, Od symbolizmu do autokanibalizmu, EXIT, 2011.
Niewątpliwie Bartosz Kokosiński poszerza horyzonty sztuki współczesnej, badając nowe możliwości wyrazu artystycznego i przekraczając konwencje tradycyjnego malarstwa. Jego prace są cenione zarówno przez krytyków sztuki, kolekcjonerów, jak i miłośników sztuki za ich oryginalność, głębię przekazu oraz innowacyjne podejście do sztuki malarskiej.