11 października 2021

9. AUKCJA CHARYTATYWNA SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ FUNDACJI BATOR TABOR

 

Kolejny rok z rzędu mamy przyjemność współorganizować aukcję Sztuki Współczesnej Fundacji Bator Tabor. Rosnące zainteresowanie projektami o profilu charytatywnym przekłada się na realną pomoc. Misją Fundacji Bator Tabor jest tworzenie dzieciom i ich rodzinom możliwości wyjścia poza chorobę i odkrywania na nowo świata możliwości, radości i pewności siebie. Odzyskują to, co odebrała choroba - dzieciństwo. Dzięki Państwa hojności, polscy podopieczni Fundacji mają możliwość wypoczywać na turnusach rehabilitacyjnych dla ciężko chorych dzieci i ich rodzin, a także dla tych, którzy stracili dzieci w wyniku przewlekłej choroby. Artyści są wybierani przez jury złożone z uznanych profesjonalistów - przedstawicieli czołowych instytucji publicznych, galerii sztuki współczesnej oraz niezależnego domu aukcyjnego. 40% wylicytowanej kwoty trafia do artysty, dzięki czemu na aukcji prezentowane są dzieła wysokiej wartości rynkowej. Wielu naszych artystów hojnie przekazuje swoją część dochodu na rzecz Fundacji. Aukcja jest ekskluzywnym, uznanym na całym świecie wydarzeniem i ma charakter corocznego spotkania najlepszych artystów, profesjonalnych kolekcjonerów, miłośników sztuki oraz filantropów.

Oferta na którą składają się najwyższej jakości prace, została skomponowana przez: Łukasza Gorczycę, Agnieszkę Jacobson-Cielecką, Martę Kołakowską, Dr Małgorzatę Ludwisiak, Andę Rottenberg, Juliusza Windorbskiego. 


Wśród prac wybranych do oferty aukcyjnej znalazły się fotografie Natalii LL, litografia Henryka Berlewi, malarstwo Tomasza Ciecierskiego, Marka Sobczyka, rzeźby Olafa Brzeskiego, Krzysztofa M. Bednarskiego czy Janka Simona. Ponadto wiele unikatowych prac, tworzących niezwykle atrakcyjne i przekrojowe zestawienie dzieł o indywidualnym charakterze. 

Twórczość Zofii Rydet skoncentrowana była na obrazowaniu człowieka. W swoich przedstawieniach artystka zdradzała zarazem skłonność do metafory i alegorii, jak i głęboko empatycznego ujęcia. Przez całe swoje twórcze życie związana była przede wszystkim ze środowiskiem fotograficznym - była jedną z najbardziej aktywnych i uznanych postaci polskiej fotografii artystycznej 2. poł. XX wieku. Rydet pracowała cyklami, których realizacja trwała na ogół wiele lat, a szereg z nich było rozwijanych równolegle. Do najważniejszych cykli należą: utrzymany w duchu fotografii humanistycznej "Mały człowiek", nadrealistyczny "Świat uczuć i wyobraźni" oraz monumentalny i nie ukończony "Zapis socjologiczny" - opus magnum artystki. Wszechstronne i bogate stylistycznie dzieło Rydet łączy silny egzystencjalny rys, charakterystyczny dla pokolenia, które doświadczyło wojennej traumy, który z czasem zyskał w jej pracach indywidualny charakter. 

Według Błażeja Pindora udana fotografia architektoniczna musi łączyć ze sobą dwa kluczowe elementy: musi oddać ideę architekta oraz odpowiednio przełożyć przestrzenne relacje masy i światła na płaską powierzchnię. Jego twórczość inspiruje się dokonaniami malarzy flamandzkiego renesansu i sowieckim konstruktywizmem oraz ruchem New Topography. 

Najnowsze działania artystyczne Wiktorii Wojciechowskiej korzystają z form performatywno-rytualnych, aby przenieść widza z doznania fizycznego, w doświadczenie transcendentalne. Obiekty "do-dotykania" pozwalają odwiedzającym na wykonanie własnego rytuału, który ulecza z "amnezji natury". Projekt The Study of Traces został nagrodzony Planère Solidaire Prize, Art of Change 21, Paryż. Prace Wiktorii Wojciechowskiej znajdują się w kolekcjach oficjalnych oraz prywatnych m.in: Fundacji Antoine de Galbert, Muzeum Sztuki w Grenoble; Fundacji François Schneider, Wattwiller; Fundacji les Treilles w Paryżu; Fundacji Polskiej Sztuki Nowoczesnej w Warszawie. Reprezentowana przez Krupa Gallery. 

Zamojski tworzy narracje, które przy spojrzeniu na jego praktykę z dalszej perspektywy, budują spójny, wielopoziomowy świat oparty na filozofii zwątpienia. Minimalistyczne w formie, ale bogate w znaczeniu symbole, abstrakcyjne kompozycje i figuratywne przedstawienia składają się na język wizualny, który rządzi się własną gramatyką i strukturą formalną. A tym, co często spaja pozornie odległe elementy, są prostota form, humor oraz dystans do siebie samego. Autor kilkunastu książek ( m.in. Love Letter, onestar press 2017, Four Eggs Theory, 2015, Fishing with John, NERO 2013). Autor cyklu wykładów How it's made, prezentowanego m.in. w Centre Pompidou, MoMA Library, czy Printed Matter New York. 

Agnieszka Brzeżańska, choć znana jest głównie jako malarka, używa również innych artystycznych środków wyrazu. Tworzy filmy, fotografuje, a także zajmuje się ceramiką. Obrazy artystki zgłębiają możliwości holistycznego związku natury i sztuki, pracy nad dziełem i jego tworzeniem oraz kontinuum, które stanowi ciało i otaczający je świat. Badając język i naturę, formacje liter i tekstów w obrazach Brzeżańskiej, mogą być one odczytywane jako sigile, czy też formalnie konstruowane symbole, które wytwarzają określone energie albo zaklęcia. 

Prace Iwo Rutkiewicza – niezależnie od tego czy mają formę wideo, fotografii, obiektu czy też obrazu na płótnie – zawsze wychodzą od pojedynczego wizerunku/ obrazu. Materiałem jego prac mogą być zarówno zdjęcia i wideo znalezione w internecie, przedmioty codziennego użytku, jak też modele zbudowane w pracowni i sfotografowane aparatem w telefonie komórkowym. Wspólną cechą prac Rutkiewicza jest pozbawianie elementów wyjściowych jego prac zwyczajowo przypisywanych im znaczeń. Traktuje on te elementy jak materię, której można nadać nowe, niespodziewane znaczenia. Granica między pojęciami naturalności i sztuczności może wtedy przebiegać w dowolnym, arbitralnie ustalonym miejscu. 

Główną fascynacją Natalii Bażowskiej jest koncepcja życia jako takiego i od 1998 roku wszystkie jej działania krążą wokół tego zagadnienia. W latach 1999-2005 studiowała medycynę na Śląskim Uniwersytecie Medycznym. W roku 2007 podjęła studia doktoranckie przy Katedrze Psychiatrii i malarstwa na Katowickiej ASP. Przez kilka lat jej praca naukowa przeplatała się z twórczością, wzajemnie się uzupełniając. W 2010 roku obroniła doktorat powiązany z obiema dziedzinami. Od 2011 zajmuje się wyłącznie twórczością badając zależności między życiem a sztuką. Od początku Bażowska wykorzystywała różne media zarówno instalacje, rzeźbę, video czy malarstwo i rysunek. Jej prace są analizą relacji społecznych oraz międzygatunkowych. Kwestionuje ich interpretacje i analizuje koncepcję doświadczenia bycia człowiekiem i egzystencji. 

Ewa Ciepielewska działania artystyczne łączy z działaniami proekologicznymi i politycznymi. Oprócz malarstwa, tworzy również zaangażowane happeningi, murale oraz akcje plenerowe. Należy do Koalicji Ratujmy Rzeki. Od początku XXI w. silnie związana z Wisłą, czego wynikiem był projekt Flow/Przepływ (od 2015), który poprzez sztukę miał dbać o środowisko wodne. W ramach projektu prowadzone były rezydencje na Wiśle przeznaczone dla artystów, kuratorów i aktywistów. Rezultaty zostały przedstawione na wystawach m.in. w Berlin Hamburger Bahnhof (2018) i Alter Hafen w Berlinie (2017), czy w Gdańskiej Galerii Miejskiej (2016, 2018). 

Malarskie spojrzenie Bartka Materki skierowane jest na wizualne przygody dnia codziennego, ale koncentruje się w znacznym stopniu na tym, jakim deformacjom ulega obraz rzeczywistości w naszej świadomości. Obrazy Materki, powstające na ogół na podstawie własnych fotografii, są analizą aparatu wzrokowego, tego jaki wpływ mają nań współczesne technologie optyczne i metody generowania wizerunków (obraz cyfrowy, telewizyjny, mikroskopowy, kod ascii). Kolejnym inspirującym artystę wątkiem są deformacje obrazu związane z zaburzeniami neurologicznymi. Nieustannie też pojawia się kwestia emocji związanych z życiem osobistym - bohaterami obrazów Materki są na ogół postaci z jego najbliższego otoczenia. Często to właśnie generowane w relacjach z nimi emocje znajdują malarską wizualizację, pod ich wpływem obrazy i wizerunki ulegają zakłóceniu, przebarwieniu, rozjeżdżają się i nakładają na siebie domagając się różnych perspektyw patrzenia i rozumienia. 

Brzeski z niezwykłą wyobraźnią reinterpretuje tradycję i możliwości rzeźby. Interesuje go zarówno jej materialny wymiar – ciężar, masa, faktura – jak i czysta potencjalność; możliwość lub niemożliwość opisania zjawisk lub historii za pomocą konkretnej materii. Szereg prac artysty odnosi się też wprost do figury ludzkiej, opisując jednak nie tyle jej fizyczny, co emocjonalny wymiar. W rzeźbiarskich ciałach Brzeskiego roi się niesamowitość, niecodzienność, nienaturalność i przeskalowanie. Źródłem tych fantastycznych i zaskakujących form jest niezawodnie myśl, a następnie rysunek – jako najprostsza metafora aktu kreacji. 

Janek Simon czerpie inspiracje z teorii oraz modeli naukowych, jak również z dyscyplin takich jak geografia czy ekonomia, których funkcje i specyfika podlegają stałym zmianom cywilizacyjnym. Przedmioty, w twórczości Simona, przybierają często formę wizualizacji opartych na wzorach matematycznych czy danych naukowych. Jednocześnie wymiar eksperymentalny i anarchiczny jego prac wyraża konflikt między teoriami naukowymi, a rzeczywistością dnia codziennego, zjawiskami socjologicznymi czy polityką. Wiele jego prac zawiera złożone systemy elektroniczne, które zostały stworzone zgodnie z filozofią Zrób to Sam - i wykonane od podstaw przez artystę. Simon świadomie poszukuje sposobów i strategii alternatywnych w stosunku do współczesnej kultury opartej na produkcji masowej i dominujących systemach produkcji artystycznej. 

 

 

Serdecznie Państwa zachęcamy do udziału w aukcji charytatywnej. To wyjątkowa sposobność do powiększenia kolekcji o wybitne dzieło, a jednocześnie realna pomoc.