Sztuka Dawna. XIX wiek, Modernizm, Międzywojnie • Sesja II
17 grudnia 2020 godz. 19:00

Mojżesz Kisling (1891 Kraków - 1953 Paryż)
Portret pisarza Francis'a de Miomandre, 1915
Estymacja: 800 000 - 1 200 000 zł
Numer obiektu na aukcji
109
Mojżesz Kisling (1891 Kraków - 1953 Paryż)
Portret pisarza Francis'a de Miomandre, 1915

Estymacja: 800 000 - 1 200 000 zł

olej/płótno, 63 x 73 cm
sygnowany i datowany p.d.: 'Kisling 1915'
na odwrociu na każdej listwie oprawy papierowe nalepki wystawowe, transportowe oraz nalepka aukcyjna
ID: 94636
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i wynosi 18%.
- Do kwoty wylicytowanej doliczona zostanie opłata z tytułu "droit de suite". Dla ceny wylicytowanej o równowartości do 50 000 EUR stawka opłaty wynosi 5%. Opłata ustalana jest przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP w dniu poprzedzającym dzień aukcji.
Pochodzenie
  • kolekcja Jonasa Nettera (1867-1946), Paryż
  • kolekcja spadkobierców Jonasa Nettera
  • dom aukcyjny Christie's, luty 2020
  • kolekcja instytucjonalna, Polska
Literatura
  • Jean Kisling, Henri Troyat, Kisling, katalog raisonné, t. II, Torino 1982, nr 12, s. 104 (il.)
Wystawiany
  • Modigliani et son époque, Paris 1910-1912, Chiba, Musée Kawamura, Osaka, Museum of Art of Kintetsu; Yamagata, Museum of Art; Niigata, Municipal Museum of Art; Miyazaki, Prefectural Museum of Art; Kitakyushu, Municipal Museum of Art; and Tokyo, Damaru Museum of Art, kwiecień-maj 1997 (pierwsza odsłona; nr 28)
  • Rétrospective Kisling, Grande Galerie Odakyu, Tokio, The Miyazaki Prefectural Institution, Galerie d'Art Daimaru, Osaka i Kobe, 18 maja 2 października 1984 (nr 9, il.)
Więcej informacji
Prezentowany w katalogu obraz autorstwa Mojżesza Kislinga to wybitne i wyjątkowe dzieło sztuki portretowej, zarówno w kanonie historii sztuki, jak i twórczości samego artysty – wszak Kisling był piewcą przede wszystkim kobiecych aktów. W 1915 roku stworzył portret francuskiego pisarza i znanego tłumacza z języka hiszpańskiego, Francisa de Miomandre’a.

Ten nieco zapomniany dziś francuski literat urodził się w Tours, jako syn sprzedawcy Gilberta Duranda i Teresy de Miomandre. W 1888 roku przeniósł się z rodzicami do Marsylii i przebywał tam do 1898 roku, gdzie studiował w jezuickim kolegium św. Ignacego w Marsylii. W tym samym czasie zaprzyjaźnił się z grupą młodych pisarzy, a kilka lat później wspólni założyli magazyn „La Revue Méditerranéenne”, w którym Francis opublikował swoje pierwsze teksty. Już w 1904 roku opublikował swoją pierwszą książkę „Myśli i wspomnienia” w nakładzie dwustu dwudziestu egzemplarzy. Współpracował z magazynem „Le Mercure de France” (Paryż), „Antée” (Brugia) i „L'Occident”. W 1908 roku pisarz zdobył niezwykle prestiżowe wyróżnienie Prix Goncourt, czyli nagrodę Goncourtów. Miomandre przez całe życie stworzył tysiące artykułów do ponad dwustu magazynów i gazet. Miomandre działał również jako scenarzysta - w 1923 roku napisał scenariusz do filmu „Schronienie miłości, czyli powrót wuja Arsena” na podstawie powieści o tym samym tytule. Od 1908 do 1911 należał do Klubu długich wąsów, grupy literackiej założonej przez symbolistycznego poetę Henri’ego de Régniera oraz pisarza i dyplomatę Paula Moranda.

To, co uderza w dziele najmocniej to szczególnego rodzaju flirt Kislinga z konwencją portretu i aktu. Jak zostało wspomniane, dzieła Kislinga to przede wszystkim wizerunki nagich lub roznegliżowanych kobiet. Patrząc jednak na portret francuskiego literata, przedstawionego w nieformalnej pozie, w eleganckim błyszczącym garniturze i cylindrze, można odnieść wrażenie, iż Kisling i tu zwraca uwagę na sensualność ludzkiej, męskiej natury. Ponadto harmonijny rysunek, spotęgowanie efektów barw i ekspresja sprawiają, iż „Kisling zastanawia ogromnym swoim natężeniem psychologicznym (...). Ekspresjonizm i jego derywaty cieszą już chociażby dlatego, że są naładowane istotnym życiem ludzkim. (...) Kisling wstrząsa w swoich płótnach właśnie intensywnością tego życia i zmusza do przeżywań". Mojżesz Kisling, jako artysta awangardy wziął świadomy udział w ostatecznej dekonstrukcji idealistycznej wizji ciała ludzkiego, ukształtowanej jeszcze na wzorcach sztuki greckiej okresu klasycznego.