Aukcja Prac na Papierze - Sztuka Dawna (wyniki)

16 czerwca 2016, godz. 19:00
Powrót do katalogu
1

Stanisław Ignacy Witkiewicz / Witkacy
(1885 Warszawa - 1939 Jeziory na Polesiu)

Portret Neny Stachurskiej, 1931 r.

pastel/papier, 63,5 x 48 cm

sygnowany, datowany i opisany p.d.: 'NP | Nπ | (T.Bs) | Witkacy 1931 VII'

na odwrociu opisany: '277'

Cena wylicytowana: 80 000
Estymacja: 50 000 - 100 000
Stan zachowania
przerwanie papieru na górnej krawędzi
Literatura
- Stanisław Ignacy Witkiewicz 1885 - 1939, katalog dzieł malarskich w opracowaniu Ireny Jakimowicz, Warszawa 1990, s. 120, nr. kat. 1476
- Katalog wystawy prac malarskich Stanisława Ignacego Witkiewicza, Nowy Targ 1957, poz. 277
Podatki i opłaty
- Do kwoty wylicytowanej doliczana jest opłata aukcyjna. Stanowi ona część końcowej ceny obiektu i naliczana jest degresywnie w zależności od kwoty wylicytowanej: do 100 000 złotych (włącznie) - w wysokości 18%, a powyżej 100 000 złotych - w wysokości 15%.
więcej informacji
Komentarz
"Rysopis
Oczy - śliczne i nieprzytomne, zresztą niebieskawe,
źrenice bardzo rozszerzone.
Nos - jak to teraz mówią "falisty"
Usta - jadowito uśmiechnięte, ale względnie dobrze narysowane, choć
nieco miejscami, pod względem wycięcia á la Van Dyck, przesadzone
(oczywiście jak na dzisiejsze czasy)
Włosy - niemożliwie wijące się
Owal - umiarkowany
Wzrost - mierny, ale nie mizerny
W ogóle tak, ale po co o tym gadać"

Tak Witkacy opisał niezaprzeczalnie najbardziej swoją modelkę na karcie "Regulaminu Firmy Portretowej", jako dane do jedynej "Legitymacji StałejKlientki". Niebieskooka piękność jedynie na przestrzeni 7 lat została uwieczniona na blisko 100 portretach. Jadwiga Stachurska, znana pod pseudonimem "Nena", przeprowadziła się wraz z matką oraz siostrą do Zakopanego w 1913 roku. Już wtedy Witkacy poznał przez przypadek ośmioletnią wówczas dziewczynkę, która bawiła się u stóp Giewontu z córką sławnej aktorki i ówczesnej kochanki artysty - Ireny Solskiej. W następnych latach spotykali się na arenie teatralnej Zakopanego, gdzie siostry Stachurskie grywały w potępianych przez twórcę "Czystej Formy" sztukach o konwencji naturalistycznej. Bliskie kontakty nawiązali, gdy Nena zaczęła pracować w księgarni szwagra - Tadeusza Zwolińskiego. Kochanka Witkacego miała ściągać do sklepu rzeszę wielbicieli jej niezwykłej urody, a szczególnie znane były jej wyjątkowo smukłe i piękne dłonie. Romans o wiele starszego malarza z młodziutką Jadwigą z pewnością trwał już od 1929 roku. Poświadcza to napisany do Edmunda Strążyskiego list, podpisany: "Staś - Zośka, Nena - księgarnia, zaręczeni". Oczywiście wówczas Witkacy był nadal w związku małżeńskim z Jadwigą Unrug oraz nie stronił od bliskiego towarzystwa innych kobiet. Jednak na przełomie lat 20. i 30. to właśnie portretowana Nena była najbliższą towarzyszką Witkacego w Zakopanem. Razem chodzili na uwielbiane przez artystę górskie wycieczki, jeździli na nartach oraz wspólnie odwiedzali przyjaciół. Młoda kochanka również uczestniczyła w seansach narkotykowych Witkacego. Dowodem na to są liczne portrety stworzone w "istotnym" dla Witkacego typie C, który według Regulaminu Firmy Portretowej, stworzonym pod wpływem "narkotyków wyższego rzędu", potęgował fizyczne oraz mentalne rysy modela. W nomenklaturze podpisów malarza pojawiło się również rzadko stosowane określenie "N.S." umieszczone przy sygnaturze, które świadczy o obecności Neny przy portretowaniu. Burzliwi związek Witkacego dogasł w 1935 roku, kiedy Nena wykończona ciągłymi zdradami i obsesją na punkcie nowej partnerki Czesławy Okińskiej wyjechała do Warszawy. Jednak, podobnie jak Jadwiga Witkiewiczowa, Maria Zarotyńska czy ostatnia kochanka artysty, która wspólnie z artystą podjęła (w jej przypadku nieudaną) próbę samobójstwa nie byłą w stanie ułożyć sobie osobistego życia z innym mężczyzną. Ogromna liczba portretów Neny Stachurskiej, która spogląda na nas ze ścian każdego muzeum poświadcza niebywały wręcz wpływ niebieskookiej modelki na twórczość portretową Witkacego.
Biogram artysty
Jego ojcem był znany krytyk, malarz i pisarz, twórca tzw. "stylu zakopiańskiego" w architekturze Stanisław Witkiewicz. W latach 1905-10 studiował niesystematycznie w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Józefa Mehoffera oraz u Władysława Ślewińskiego w Poroninie. Podróżował do Włoch, Francji i Niemiec. W roku 1914 uczestniczył w etnograficznej ekspedycji Bronisława Malinowskiego do Australii, skąd na wiadomość o wybuchu I wojny światowej wrócił do Europy. Wczesna twórczość malarska pozostawała pod znakiem Młodej Polski i wpływem P. Gauguina i Wł. Ślewińskiego. Później doszedł do swoistego ekspresjonizmu. Z czasem w wyniku teoretycznych przemyśleń na temat formy zrezygnował z twórczości malarskiej. Założył jednoosobową "Firmę Portretową" i ograniczył się do zarobkowego wykonywania pastelowych portretów, tworzonych niejednokrotnie pod wypływem używek pozwalających na eksperymentowanie z formą. Stanisław Ignacy Witkiewicz napisał 4 powieści, ponad 40 dramatów, liczne artykuły i eseje dotyczące malarstwa, literatury, teatru i filozofii. W okresie dwudziestolecia międzywojennego mieszkał głównie w Zakopanem. Po wybuchu II wojny światowej uciekł przed Niemcami na kresy wschodnie, gdzie we wsi Jeziory na Polesiu 18 września 1939 roku popełnił samobójstwo.

ID: 38768

Używamy informacji zapisanych za pomocą plików cookies w celu zapewnienia maksymalnej wygody w korzystaniu z serwisu. Mogą też korzystać z nich współpracujące z nami firmy badawcze oraz reklamowe. Jeśli nie wyrażasz zgody, ustawienia dotyczące plików cookies możesz zmienić w swojej przeglądarce. Tak, rozumiem