Zdzisław Cyankiewicz (Cyan) studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1935 roku został tam wykładowcą rysunku. W 1937, zaniepokojony sytuacją polityczną wyjechał do Paryża, gdzie nawiązał kontakty ze środowiskiem École de Paris. W czasie II wojny światowej jako żołnierz armii francuskiej dostał się do obozu jenieckiego. W latach 50. odniósł pierwsze sukcesy na wystawach paryskich i dokonał ostatniej zmiany stylowej w swej twórczości. Tworzył wówczas obrazy, rzeźby, kolaże, ceramikę oraz malarstwo ścienne z wykorzystaniem programowania elektronicznego. Brał udział w wystawach: Galerie Charpentier, wystawa retrospektywna (1961), Grand Palais (1975), Salon d'Automne (1976) oraz Bilan de l'Art Contemporain (1979).