Utalentowana, najmłodsza z czterech córek malarza Józefa Chełmońskiego. Wychowywana była przez matkę Marię Szymanowską. W 1913 roku zadebiutowała na wystawie w TPSP w Warszawie. W 1914 roku wyjechała na studia do Paryża - studiowała w Ecole des Beaux - Arts, później uczyła się u Maurice'a Denisa i Andre Lhote'a oraz studiowała historię sztuki na Sorbonie. Mieszkała na stałe w Paryżu, gdzie uczestniczyła w wystawach organizowanych przez Towarzystwo Artystów Polskich w Paryżu oraz wystawiała na salonach i galeriach (m.in. Zborowskiego i Druet) Około 1932 roku powróciła na stałe do kraju, gdzie uczestniczyła aktywnie w życiu artystycznym miasta, m.in. w 1933 roku wraz z Wacławem Taranczewskim założyła poznański ZPAP. Malowała przede wszystkim portrety i martwe natury oraz pejzaże.