Rysownik, ilustrator, malarz pastelista. W 1932 roku ukończył Szkołę Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Krakowie. W latach 1929-1936 był członkiem grupy artystów Szczepu Rogate Serce, zafascynowany jej "Mistrzem" Stanisławem Szukalskim. W 1937 roku wykonał 37 ilustracji do powieści "Motory" Emila Zegadłowicza, która rok później została skonfiskowana. Na przełomie 1973 i 1974 przebywał na 6-miesięcznym stypendium Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. W 1981 roku opublikował swoje wspomnienia "Na jawie". Wystawy artysty (głównie po śmierci) odbyły się w kilku polskich muzeach i galeriach, największe w Muzeum Narodowym w Kielcach (1997) i Muzeum Historycznym Miasta Krakowa (2002). "Podziwiał symboliczną sztukę wielkich artystów XIX wieku - jak oni uważał kobietę za złą Ewę kuszącą mężczyznę do niskich, amoralnych czynów niewiele mających wspólnego z boską kreacją sztuki. Z drugiej strony jednak, kobieta Żechowskiego, tak kolorowa, ponętna, pulchna i nęcąca jest lepszą połową mężczyzny, jakże pięknym ciężarem do dźwigania" (Iwona Rajkowska).