Malarz pejzażysta, portrecista. Artysta pochodził z rodziny szlacheckiej pozbawionej majątku w wyniku represji po powstaniu styczniowym. Od dziecka zafascynowany malarstwem. W 1892 roku wbrew woli ojca rozpoczął studia w Moskiewskiej Szkole Malarstwa, Rzeźby i Architektury pod okiem Wasilija Polenova, Valentina Serowa oraz Isaaka Lewitana, który będąc uznanym pejzażystą oraz członkiem Pieriedwiżników, wywarł znaczący wpływ na twórczość młodego Żukowskiego. Po studiach pozostał w Rosji gdzie podpisywał swoje prace Cyrylicą. Od 1923 roku na stałe zamieszkał w Warszawie. Wielokrotnie wystawiał swoje prace w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych. Był znakomitym pejzażystą, malował wnętrza i portrety. Jego dzieła niejednokrotnie były odznaczane medalami na wystawach m.in. w roku 1912 na międzynarodowej wystawie w Monachium nagrodzono złotym medalem "Jesienny wieczór". Po upadku powstania warszawskiego artystę wywieziono do obozu w Pruszkowie gdzie zmarł. Jego prace znajdują się w wielu polskich kolekcjach muzealnych, Moskwie, Petersburgu i Mińsku. Katalog znanych dzieł artysty zawiera monografia autorstwa M.U. Goriełowa (Moskwa 1982).