Polski rzeźbiarz, w wieku 10 lat wywieziony na Ural gdzie stracił ojca, matkę i troje rodzeństwa. W 1946 roku powrócił do kraju. Rozpoczął naukę w Liceum Technik Plastycznych w Zakopanem. Był studentem Antoniego Kenara. Po zdaniu matury kontynuował naukę na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w pracowniach Ludwiki Nitschowej i Mariana Wnuka. W 1955 roku jeszcze jako student uczestniczył w wystawie "Przeciw wojnie, przeciw faszyzmowi" w warszawskim Arsenale. Dyplom z wyróżnieniem otrzymał w 1958 roku. Od 1958 do 1966 roku był asystentem w pracowni Ludwiki Nitschowej. W 1964 roku związał się z grupą "Rekonesans" i przez wiele lat uczestniczył w jej wystawach. Uprawiał rzeźbę monumentalna, ceramiczną i ceramikę. W 1995 roku został profesorem zwyczajnym Wydziału Rzeźby. Autor pomnika Marii Konopnickiej oraz "Chwała Saperom" w Warszawie.