Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Ignacego Pieńkowskiego i Teodora Axentowicza. Dyplom uzyskał w 1931 roku. Kontynuował naukę u Józefa Pankiewicza w Paryżu, w latach 1934-35. W okresie międzywojennym wystawiał w Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie oraz w Instytucie Propagandy Sztuki w Warszawie. Za granicą wystawiał w Wenecji, Pittsburgu, Paryżu i Nowym Jorku. Po wojnie objął Katedrę Malarstwa oraz Zakład Kompozycji Figuralnej, w której duży nacisk kładziono na pogłębione studia z natury, na uniwersytecie w Toruniu. Następnie związany był ze środowiskiem artystycznym Łodzi. Od 1953 roku wykładał na Wydziale Malarstwa w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Pięknych w Gdańsku (obecnie Akademia Sztuk Pięknych).