Studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w latach 1974-79. Dyplom w pracowni prof. Adama Marczyńskiego. Kwalifikacje I stopnia uzyskał w1987, II stopnia w 1995 , zaś tytuł naukowy profesora w zakresie sztuk plastycznych, w dyscyplinie malarstwo w 2001. Pracuje w Uniwersytecie Pedagogicznym od 1979 ( dawna Wyższa Szkoła Pedagogiczna). Przez cały czas pracy w Uczelni bardzo aktywnie brał udział w zakresie prowadzenia studiów na kierunkach Edukacja Artystyczna i Malarstwo ( m. in wspólnie z prof. Stanisławem Sobolewskim – opracował programowo – organizacyjne założenia kierunku Malarstwo). W ramach swych zajęć prowadzi kursy z malarstwa i rysunku. W ostatnich latach dwukrotnie pełnił funkcje kierownika Katedry Malarstwa, Rysunku i Rzeźby. Członek senatu UP. Nagrodzony m.in. złotym medalem za długoletnią służbę (2010), nagrodą JM Rektora za działalność artystyczno – naukową i organizacyjną (2012). Uprawia malarstwo oraz grafikę warsztatową. Pisze teksty o sztuce. Wydał m. in. dwie książki: R. Oramus, Radość iluzji malarskiej. Eseje o sztuce, Uniwersytet Pedagogiczny, Kraków 2004; B. Krasnowolski, R. Oramus, Romuald Oramus. Katedra. Malarstwo z lat 1997-2011 ( Romuald Oramus, Cathedrals. Painting s 2007-11), Uniwersytet Pedagogiczny, Kraków 2012. Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych i publicznych, m.in. w Muzeum Narodowym w Krakowie, w Bibliotece Narodowej w Warszawie, muzeach archidiecezjalnych w Warszawie, Katowicach i Krakowie, w Muzeum Śląskim w Katowicach, Miejskiej Galerii Sztuki BWA w Nowym Sączu, Muzeum Sztuki Współczesnej we Frankfurcie nad Odrą, w kolekcji Verband der Deutschen Automatenindustrie e.V (VDAI) w Berlinie.