"New York Times" nazwał go najsłynniejszym fotografem świata. Studiował filozofię i poezję na Uniwersytecie Columbia. W czasie wojny, od 1942 do 1944 roku dołączył do floty handlowej. Po zwolnieniu w 1944 roku zaczął robić zdjęcia identyfikacyjne aparatem Rolleiflex, który dostał w prezencie od ojca. Natychmiast znalazł pracę w kilku magazynach, w tym w "Harper's Bazaar". Dwa lata później założył własne studio i rozpoczął współpracę z czołowymi czasopismami takimi jak "Vogue" i "Life". Jako pierwszy odrzucił fotografię statyczną na rzecz ruchu. Modelki na jego zdjęciach nie przypominają posągów. To kobiety z krwi i kości, z emocjami wypisanymi na twarzach. Podczas sesji śmiały się i tańczyły, częściej fotografowane były na ulicy niż w studiu. Avedon ukształtował współczesne myślenie o portrecie i fotografii mody. Był ulubionym fotografem Marylin Monroe i Elizabeth Taylor, przyjaźnił się z Audrey Hepburn i Trumanem Capote, portretował Jackie Kennedy w Białym Domu. Jego prace wchodzą w skład najważniejszych kolekcji na świecie m.in. Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku.