Kształcił się w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych m. in. w pracowniach Józefa Unierzyskiego, Jacka Malczewskiego i Józefa Mehoffera. Równolegle studiował historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był również uczniem Jana Stanisławskiego, uczestniczył w organizowanych przez niego plenerach malarskich. Studiując, należał do bohemy artystycznej Krakowa, dla której miejscem spotkań stała się kawiarnia “Jama Michalika" z kabaretem “Zielony Balonik". Od 1910 roku wyjeżdżał do Francji. Od 1912 studiował w Academie de Grande la Chaumiere w Paryżu; pisał stamtąd korespondencje na temat życia artystycznego stolicy Francji do pism krajowych. Był współzałożycielem Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu. Obracał się tam w kręgu innych polskich twórców, znał m. in. Olgę Boznańską, Tadeusza Makowskiego czy Władysława Ślewińskiego. Przez kilka lat mieszkał w Sevres. W 1928 roku powrócił na stałe do Polski i zamieszkał w rodzinnej Bochni. Stał się jednym z najwytrwalszych animatorów kultury tego miasta. W maju 1945 roku brał udział w “Wystawie Plastyków Bocheńskich". Od 1936 roku wykładał także na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.