Od dzieciństwa wykazywał chęć tworzenia, co mogło wynikać z rodzinnych tradycji – jego dziadek rzeźbił w drewnie, a ojciec był cieślą. Przez ciężką sytuację materialną i stratę swojej matki, młody Ludwik musiał bardzo szybko podjąć pracę zarobkową by wesprzeć swoją rodzinę. W wolnych chwilach tworzył, uciekając do swojego azylu w dolinie nieopodal, którą nazywał “Ptasią doliną".
II wojna światowa przyniosła dla Holesza dramatyczną zmianę – został wywieziony na przymusowe roboty do Niemiec, a później wcielono do wojska. Podczas wojny ucierpiał, odniósł rany, które ograniczyły permanentnie jego sprawność. Do Polski wrócił w 1945 roku, gdzie osiedlił się w Świerklanach Dolnych i poznał swoją żonę, Agnieszkę. Powojenne lata były niezwykle trudne, Holesz swój dom wznosił samodzielnie, przez co zajęło mu to przedsięwzięcie 10 lat. Przez cały ten czas artysta pracował zarobkowo – początkowo w Przedsiębiosrtwie Budowania Szybów, później jako cieśla na KWK "Moszczenica" w Jastrzębiu-Zdroju, gdzie pracował do swojej emerytury, na którą przeszedł w 1979 roku.
Potrzeba tworzenia przez cały czas drzemała w Holeszu. Ponownie zaczął malować gdy uporał się z budową domu. Na początku malował na starych prześcieradłach wykorzystując mieszaninę pokostu i sadzy, później otrzymał farby olejne, jako prezent od swojej żony. Kluczowym momentem w jego twórczości było zainteresowanie odciskami roślin w węglu, co zainspirowało go do malowania wizji prehistorycznego świata karbonu. Z czasem zaczął eksplorować tematykę kosmosu, starając się w obrazach odszyfrować zagadki wszechświata. Równolegle rzeźbił w węglu, drewnie i graficie.
Jego talent został odkryty w 1966 roku dzięki sąsiadce, nauczycielce Marii Pietraczuk. Pierwsza wystawa w Teatrze Ziemi Rybnickiej przyniosła mu rozgłos. Wkrótce jego dom stał się miejscem odwiedzin znanych osobistości, takich jak Agnieszka Osiecka, Franciszek Pieczka czy kanclerz Niemiec Helmut Schmidt. Holesz wystawiał swoje prace w wielu krajach, a jego obrazy trafiły m.in. do królowej Elżbiety II. Na kopalni otrzymał własną pracownię, gdzie tworzył rzeźby i obrazy. Po przejściu na emeryturę skupił się na malarstwie, a w latach 80. otworzył w domu Galerię Sztuki Rodziny Holeszów. Jego dzieła można oglądać w muzeach i prywatnych kolekcjach. Za działalność artystyczną otrzymał liczne odznaczenia, a od 2000 roku jego imię nosi Szkoła Podstawowa nr 1 w Świerklanach.