Ilustratorka, graficzka, ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, uzyskując dyplom w 1955 roku, w pracowni Henryka Tomaszewskiego. W latach 1949–1969 była redaktorem graficznym w Instytucie Wydawniczym "Nasza Księgarnia". Otrzymała wiele nagród i wyróżnień za swoją twórczość, m.in. Brązową Plakietę na Międzynarodowym Biennale Ilustracji Książkowej w Bratysławie (1967) oraz Brązowe Koziołki na I Biennale Sztuki dla Dziecka w Poznaniu (1973). Charakterystyczne dla jej twórczości są m.in.: zdecydowane, mocne kolory w nieoczywistych zestawieniach (choć również stonowana, subtelna gama pastelowych odcieni w innych pracach), upodobanie do silnego zaznaczania konturów, delikatne uproszczenie kształtów, nostalgiczny, niekiedy oniryczny nastrój. Do najbardziej znanych prac Krystyny Witkowskiej należą ilustracje do Koniczyny pana Floriana Heleny Bechlerowej, Przygód jeża spod miasta Zgierza Wandy Chotomskiej, Tęczowej parasolki Tadeusza Kubiaka, Zasypianek Joanny Kulmowej, Kiedy znów będę mały Janusza Korczaka, Dlaczego kotka przesiaduje w kuchni Bolesława Zagały.