Córka poety Jan Brzechwy. Studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie u prof. Eugeniusza Eibischa, w 1955 roku otrzymała dyplom. Artystka zajmuje się malarstwem olejnym, rysunkiem i ilustracją. Jej sztuka jest narracyjna, opowiada o samotności, lękach, radości, przyjaźni i miłości. Jej świat jest poetycki, bliski świata dziecięcej wyobraźni, jednocześnie świata groteski. Jej obrazy budzą skojarzenia z dziecięcymi teatrzykami z płócien Tadeusza Makowskiego. W 1955 roku została członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.
W latach 1977-79 należała do Rady Artystycznej Sekcji Malarstwa, a w latach 1980-83 była jej przewodniczącą. Od 1989 do 1992 roku była członkiem Prezydium Zarządu Okręgu Warszawskiego ZPAP, a w latach 1993-96 członkiem Komisji Rewizyjnej Okręgu Warszawskiego ZPAP. W 1970 roku otrzymała nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki. W 1980 roku została odznaczona Złotą Odznaką ZPAP. Jej prace znajdują się w zbiorach muzealnych w kraju (m.in. w Muzeum Narodowym w Warszawie, Muzeum w Kielcach, Muzeum w Radomiu, Muzeum Kopernika w Toruniu, w zbiorach Biblioteki Narodowej w Warszawie, Ministerstwa Kultury i Sztuki, w BWA w Białymstoku, w BWA w Radomiu oraz w BWA w Warszawie) i za granicą (zbiory Columbia University w Nowym Jorku, Clark University of Worcester, Massachusetts) oraz w kolekcjach w Holandii, Wielkiej Brytanii, Niemczech, Austrii, USA, Danii, Izraelu, Szwecji, Kanadzie i we Francji.