Jan Nepomucen Lewicki studiował w latach 1822-1824 w Szkole Sztuk Pięknych w Krakowie u Józefa Brodowskiego, a potem uczył się litografii w oddziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Warszawskiego. Brał udział w Powstaniu Listopadowym, m.in. wykonywał mapy topograficzne dla oddziałów powstańczych. W 1843 roku wyemigrował do Francji, zamieszkał w Paryżu. W latach 1853-1859 prowadził szkołę fotografii i kartografii w Lizbonie. Po powrocie do Warszawy w 1860 roku został kierownikiem artystycznym "Tygodnika Ilustrowanego" i współwłaścicielem zakładu fotograficznego. Około roku 1865 zamieszkał ponownie w Paryżu. Zajmował się grafiką użytkową (tworzył widoki miast, portrety wybitnych osobistości historycznych i współczesnych, sceny rodzajowe, historyczne ubiory polskie, a także rysunki satyryczne). Ilustrował pamiętniki Jana Chryzostoma Paska oraz "Ubiory ludu polskiego" Leona Zienkowicza (1841 r.).