W 1910 roku ukończył warszawską Szkołę Sztuk Pięknych, gdzie od 1905 uczył się w u Ferdynanda Ruszczyca i Konrada Krzyżanowskiego. W 1913 wyjechał do Paryża. Wraz z 1924 rokiem przeniósł się do Kazimierza Dolnego nad Wisłą. Tam należał do Sekcji Plastycznej przy Towarzystwie Przyjaciół Kazimierza i uczestniczył w lokalnych pokazach sztuki. Malował głównie pejzaże, rzadziej martwe natury i portrety. Wiodącym tematem jego prac była architektura i folklor Kazimierza. Duży wpływ na styl jego malarstwa miała twórczość Paula Cézanne'a. Wystawiał najczęściej w Warszawie, wielokrotnie w Instytucie Propagandy Sztuki. Tworzył i eksponował swoje prace także po wojnie. W 1960 roku w Lublinie odbywała się wystawa, która podsumowała jego dorobek artystyczny.