Naukę rozpoczął w Szkole Przemysłowej w Krakowie, by po czterech latach kontynuować ją w wiedeńskiej Kunstgewerbeschule. W 1902 roku wstąpił do krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych i studiował tam pod kierunkiem Stanisława Wyspiańskiego i Teodora Axentowicza. Zasłynął jako wybitny pejzażysta, pozostający pod silnym wpływem sztuki Jana Stanisławskiego. Oddziaływanie mistrza przejawia się w manierze malowania gęstą pastą, wzbogacaniu faktury impastami oraz budowaniu dalszych planów krajobrazowych syntetycznymi pociągnięciami pędzla. Malował przede wszystkim pejzaże, często tworzył widoki Krakowa, a także portrety inspirowane folklorem podkrakowskich wsi, Karpat i Huculszczyzny.