Duet artystyczny Przemysława Kwieka i Zofii Kulik. Na początku lat 70 KwieKulik we współpracy z Janem Stanisławem Wojciechowskim i Pawłem Kwiekiem (studentem PWSTTviF w Łodzi, bratem Przemysława Kwieka) stworzyli pionierską formułę performance multimedialnego. Zaprezentowany przed licznie zgromadzoną publicznością sali kinowej dnia 27 czerwca 1971 na Festiwalu Studentów Szkół Artystycznych w Nowej Rudzie performance polegał na jednoczesnej projekcji diapozytywów i filmów na parę ekranów. Nowatorstwo polegało na wielokrotnym przerywaniu projekcji i kontynuowaniu z publicznością na żywo Działań z ekranu, co z kolei było znowu dokumentowane filmem. KwieKulik byli nie tylko prekursorami sztuki performance, lecz i sztuki interaktywnej. W latach 1972-1974 KwieKulik realizowali Działania z Dobromierzem. W tym dziele ciało nagiego dziecka jest przedmiotem operacji ukazujących zarówno opresywność kultury i polityki, jak i budowanie tożsamości jednostki przez oddziaływania społeczne. Do tego czasu prawdopodobnie jedynie Günter Brus używał swego dziecka w swojej sztuce, ale w sposób zupełnie odmienny, zgodny z potocznym "normalnym" traktowaniem dzieci. Jego córka Diana leżała na poduszce. Natomiast Dobromierz zestawiany był z różnymi przedmiotami, otaczany nimi, a wreszcie umieszczany w nich, jak np. w muszli klozetowej, czy opleciony jelitami wypatroszonej kaczki. Na początku lat 70. XX wieku byli członkami Komitetu "Galerii" UW przy Krakowskim Przedmieściu (późniejszej Galerii Repassage).