Studiował w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych u Józefa Unierzyskiego i Leona Wyczółkowskiego, a następnie kształcił się w paryskiej Académie Julian w klasie Jean-Paula Laurensa. Począwszy od 1903 roku często wyjeżdżał na Huculszczyznę, która stała się istotnym źródłem inspiracji w jego twórczości. W latach 1912-19 był profesorem malarstwa w Królewskiej Akademii Sztuki i Rzemiosła Artystycznego we Wrocławiu. Od 1919 kierował Szkołą Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu. Następnie został mianowany profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Należał do Towarzystwa Artystów Polskich "Sztuka" i innych stowarzyszeń twórczych. Malował rodzajowe sceny z życia Hucułów, kompozycje religijne, portrety, martwe natury i pejzaże.