Wybitny niemiecki malarz portrecista. Był synem malarza Friedricha von Kabulacha. Początkowo uczył się u swojego ojca w Hanowerze, później, od roku 1868 studiował w Norymberdze pod kierunkiem Augusta von Krelinga i Karla Rauppa. W roku 1871 przeniósł się do Monachium, gdzie otworzył własną pracownię. W latach 1873 – 1874 odbył podróż do Włoszech, gdzie studiował malarstwo weneckie. W 1877 roku odbył podróż artystyczną do Antwerpii z okazji roku Rubensa wraz z malarzami Lenbachem, Makarem, Gedonem i Hechtem. W latach 1883 – 85 odwiedzał Paryż, gdzie duży wpływ wywarło na artystę malarstwo Gustava Courbet'a. W roku 1886 został następcą C. Piloty'ego na stanowisku dyrektora akademii w Monachium. Od roku 1883 był członkiem akademii w Berlinie. Wczesne prace Kaulbacha to głównie sceny rodzajowe malowane pod wpływem dawnego malarstwa niemieckiego oraz niemieckich mistrzów okresu renesansu. Pierwszy jego duży obraz namalowany w 1879 roku nosi tytuł "Dzień majowy" i znajduje się w galerii w Dreźnie. Obrazy, które powstały w tym okresie twórczości były to sentymentalne scenki o stylistyce historyzującej. Bardzo częstym tematem malarstwa Kaulbacha były motywy związane z muzyką: "Lutnistka" (1882 r., Wiedeń) "Grająca na skrzypcach" (1898 r.), "Muzyka", "Św. Cecylia" (1885 r.), "Kwartet" (1886 r.). Największą sławą zdobył Kabulach jako portrecista. Portretował członków rodów książęcych m.in. księżniczkę Gizelę i księcia Rupperta Bawarskiego, księżniczkę Hesji oraz Wilhelma II oraz znane artystki: Tilly Wldegg, Cleo de Merode oraz Isadorę Duncan, a także wiele osobistości świata finansów i polityki. Portretowane kobiety przedstawiał najczęściej na tle krajobrazu lub intymnych wnętrz buduarów; nastrój budował miękkim światłem, otaczającym postacie, często przedstawiane w teatralnych pozach. Malował także pejzaże, najczęściej inspirowane krajobrazami włoskimi oraz karykatury.