Polski malarz, rysownik i ilustrator. W latach 1850-52 studiował w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych pod kierunkiem Jana Piwarskiego oraz Ksawerego Kaniewskiego. W kolejnych latach swoje umiejętności rozwijał samodzielnie. Już jako niespełna dwudziestolatek cieszył się uznaniem jako portrecista, malarz akwarel i ilustrator. Około 1857 roku przebywał w Paryżu, gdzie obracał się w kręgu tamtejszej polskiej kolonii artystycznej. Na stałe żył i tworzył w Warszawie. Był autorem licznych obrazów historycznych, batalistycznych i scen rodzajowych o anegdotycznym charakterze. Od dzieciństwa realizował się także w jeździe konnej. To właśnie w rodzinnych posiadłościach rozpoczęła się jego fascynacja końmi, która do końca jego życia znajdowała odbicie w doskonałych malarskich studiach. Naukowa i literacka erudycja malarza oraz biegłość warsztatu zapewniły mu szerokie uznanie wśród największych artystów i krytyków drugiej połowy XIX wieku.