Studiował w krakowskiej ASP. W latach 20. dzięki dwuletniemu stypendium przebywał w Paryżu, gdzie prezentował swoje prace na Salonie Jesiennym (w latach 1925, 1927 i 1928). Po wojnie zamieszkał we Wrocławiu, gdzie wykładał w PWSSP. W 1962 założył Grupę Wrocławską. W swoim malarstwie, inspirowanym tematyką polskiej batalistyki, przedstawiał portrety konne, wyścigi, polowania i tematy nawiązujące do malarstwa Piotra Michałowskiego i Kossaków. Po wojnie dużą część prac poświęcił widokom Wrocławia. Od końca lat 50. malarstwo artysty zbliżyło się do odrealnionych obrazów świata wizji artysty. Malował także subtelne akty i martwe natury.