Karykaturzysta, satyryk, dziennikarz, grafik, autor plakatów i ilustracji książkowych. Był synem malarza i rysownika Teodora Rawicz Lipińskiego i Jadwigi z Czartoryskich. Studiował malarstwo, grafikę użytkową i scenografię na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Jako karykaturzysta zadebiutował w tygodniku "Pobudka" w roku 1928. Ośmieszał antysemityzm za co został skazany na trzy miesiące więzienia. W 1940 roku został zatrzymany wskutek łapanki i trafił do obozu Auschwitz, który opuścił pod koniec roku dzięki staraniom żony i znajomego. Podczas okupacji niemieckiej wspólnie z żoną udzielał schronienia warszawskim Żydom. Został odznaczony medalem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata. Dokonania i sukcesy w polskiej sztuce plakatu sprawiły, że stał się również inicjatorem i uczestnikiem I Międzynarodowego Biennale Plakatu w Warszawie w 1966 roku.