Studiował fotografię w London College of Printing. W 1973 roku przyjechał do Polski, gdzie mieszka do dziś. W latach 80. współpracował z amerykańskim tygodnikiem "Newsweek", "Time Magazine", "Der Spiegel". Jako fotoreporter robił reportaże w całej wschodniej i centralnej Europie, Związku Radzieckim i na Bałkanach. Był świadkiem powstania wolnego związku zawodowego "Solidarność" podczas strajku w stoczni im. Lenina w Gdańsku w 1980, jak również wprowadzenia stanu wojennego w Polsce w grudniu 1981, później dokumentował upadek komunizmu w 1989. Wygrał nagrodę w konkursie World Press Photo w 1986 roku za portret węgierskiego przywódcy Janosa Kadara. W Polsce ukazały się cztery albumy z jego fotografiami: "Polska Rzeczpospolita Ludowa. Rekwizyty" (BOSZ 2004), "13/12. Polska Stanu Wojennego" (Edipresse 2006), "In Your Face" (Edition Fototapeta 2011), "Chris Niedenthal. Wybrane Fotografie 1973-1989", "Chris Niedenthal 1989. Rok nadziei" (BOSZ 2017) .W 2011 ukazała się jego autobiografia "Chris Niedenthal. Zawód: Fotograf" (Marginesy). Przez wiele lat pracował nad cyklem fotografii dotyczących dzieci niepełnosprawnych intelektualnie, które przedstawił w formie wystaw w wielu miastach w Polsce i za granicą (m.in. "Tabu. Portrety Nie Portretowanych", "PracujeMY", "Listy do Syna").