Agata Agatowska, ur. w 1976 r. w Oświęcimiu. Studiowała rzeźbę w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu(dyplom 2001), następnie rzeźbę i scenografię w w Kunstakademie Düsseldorf w Niemczech (dyplom 2012). Obroniła doktorat we wrocławskiej ASP (2012) oraz uzyskała habilitację na Uniwersytecie Pedagogicznym im. KEN w Krakowie w 2019 roku. Obecnie jest profesorem krakowskiej uczelni. Artystka jest autorką rzeźby figuralnej realizowanej w różnych mediach: aluminium, brązie, betonie i mastiku. W przypadku odlewów metalowych korzysta z usług renomowanej Odlewni Artystycznej Schmäke w Düsseldorfie, z która współpracowali rzeźbiarze tej rangi, co Tony Cragg czy Marcus Lüpertz. Agatowska jest twórczynią autorskiej metody wykorzystania w rzeźbie jednej z odmian żywicy epoksydowej– mastiku, którą barwi na intensywne kolory - m.in. kobaltu i karminu. Ta właśnie radykalna kolorystyka zbliża Agatowską do wybitnej artystki sceny duisseldorfskiej – starszej o pokolenie Kathariny Fritsch. Jednakże charakter wyobraźni polskiej rzeźbiarki oraz zakres tematyczny jej twórczości jest inny. Agatowska przedstawia z reguły postacie żeńskie w układzie do bioder, ustawione na wysokich postumentach. Wywodzą się one z rejonów współczesnej popkultury; inspirowane są mangą, komiksem, filmami fantasy oraz "kosmizmem" drugiej połowy XX wieku. Kobiety Agatowskiej w futurystycznych "zbrojach" przypominają sylwetki z pokazów mody Thierry'ego Muglera, Karla Lagerfelda, czy Moschino. Tytuł jednej z jej rzeźb "Catwalk to a Dream 1" (Pomost do snów, 2013) nawiązuje do takich właśnie modowych inscenizacji. Futurystyczny charakter twórczości artystki podkreślają także tytuły jej wystaw indywidualnych: Rzeźby z przyszłości (Oświęcim- różne miejsca, 2016 ), Dzień na Marsie (Galeria Bielska BWA w Bielsko-Białej, 2017), czy Cosmic Generation (Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie, 2023). Agatowska jest autorką zarówno rzeźb usytuowanych w przestrzeniach publicznych , jak i przeznaczonych do ekspozycji we wnętrzach. Za swoją twórczość rzeźbiarską artystka otrzymała liczne nagrody, m.in. nagrodę Darmstädter Sezession, w Darmstadt w Niemczech (2008) oraz Grand Prix na V Biennale Sztuki Młodych Rybie Oko w Słupsku (2008). W 2013 r. została uhonorowana Wyróżnieniem Miasta Oświęcim w dziedzinie kultury. W 2018 r. zdobyła tytuł Osobowość Roku w plebiscycie "Gazety Krakowskiej". W 2022 r. otrzymała Nagrodę Dyrektora Muzeum Historycznego w Bielsku-Białej podczas 5. Bielskiego Festiwalu Sztuk Wizualnych 2022.